Vallahi billahi, insan bazen kendi takımını tanıyamıyor ha! Dün akşam Süper Lig'de öyle bir Gaziantep FK izledik ki, sanki uzun bir aradan sonra "Ha! Bizim bir de gol atma, maç kazanma yeteneğimiz vardı, değil mi?" diye hatırlamışlar. Burak Yılmaz'ın öğrencileri, 4 maçtır süren o 'galibiyet sendromu'nu, Hesap.com Antalyaspor'a karşı attıkları 4-1'lik gollerle falan bir güzel sildiler. Antalyaspor'a geçmiş olsun diyelim, fena denk geldiler, resmen "hafıza tazeleme" seansına kurban oldular! Bu galibiyetle, kırmızı-siyahlılar tam 4 maç aradan sonra 3 puanla tanışarak, taraftarlarına "Biz bitti demeden bitmez!" mesajı verdiler. Ya da en azından "Biz kazanmayı unuttuk demeden unutulmaz!" dediler. Antalyaspor, bu dirilişin bedelini ödedi resmen.
Hani o geçen haftalara ne demeli? Kasımpaşa'yı yendikten sonra bir karanlık çökmüştü Sanko Park'a... Kocaelispor'a yenilmeler mi dersin (ki bu gerçekten nasıl oldu hala aklım almıyor, Süper Lig'de değil miydik biz yahu?), Trabzonspor'dan dayak yemeler mi dersin, Samsunspor'la gol atamama yarışına girmeler mi dersin, Karagümrük'le 'ne şiş yansın ne kebap' beraberliği mi dersin... Yani insanın "Acaba bu takım ligde kalmak istiyor mu?" diye sorguladığı anlar oldu. Neyse ki dün akşam, o sorgulayanları utandıran bir performansla sahadan ayrıldılar. "Bakın, biz istersek top oynarız!" mesajını da bir güzel vermiş oldular, Antalyaspor filelerini dört kez havalandırarak.
Şimdi bu galibiyetle birlikte 26 maçta 8 galibiyet, 9 beraberlik sonucunda topladıkları 33 puanla 8. sıraya yerleşmişler, maç fazlasıyla da olsa fena da değiller hani. Ama asıl sınav ne zaman? Tabii ki 27. haftada, 17 Mart Salı günü deplasmanda Fenerbahçe ile oynayacakları maçta! Şimdi soruyorum size, bu "hafıza tazeleme" operasyonu Fenerbahçe maçında da işe yarayacak mı? Yoksa Fenerbahçe, Gaziantep FK'ya galibiyetin ne demek olduğunu bir kez daha unutturur mu? Bekleyip göreceğiz. Ama dün akşamki performans, en azından biraz umut verdi, çay kahve sohbetlerimize yeni malzeme kattı. Hadi bakalım, Burak Yılmaz ve öğrencileri, bu "unutma-hatırlama" döngüsünde bizi daha ne kadar güldürecek ya da şaşırtacak?