Ah be Tottenham, ne hallere düştün! Premier Lig'de dibi delip geçmekle kalmadınız, Şampiyonlar Ligi'nde de "katılım ödülüyle" yetinecek gibisiniz. Geçen sezon Avrupa Ligi'nde kupayı alıp bir heveslenmiştiniz ama o heves, bu sezon resmen "yav he he" moduna döndü. Thomas Frank'le başlamışlardı sezona, baktılar olmuyor, "durun daha kötüsü olabilir" deyip Igor Tudor'u getirmişler. Şimdi görüyoruz ki, evet, oluyormuş!
Tudor'un gelişinden beri galibiyet yüzü gören tek şey, rakip takımların tabeladaki skorları oldu. Adam geldi geleli 4 maç, 4 mağlubiyet. Takımın tarihinde ilk kez üst üste 6 yenilgi alması da Tudor dönemine denk geldi. Yetmezmiş gibi, Şampiyonlar Ligi Son 16 ilk maçında Atletico Madrid'e 5-2 mağlup oldular. O maçta Igor Hoca, kaleci Antonin Kinsy'yi yediği 3 golden sonra 17. dakikada oyundan almış. Düşünsene, daha yeni ısınıyorsun, bir bakmışsın hocan sana "bu işler sana göre değil evlat, git kumda oyna" der gibi yolluyor. Kalecinin kariyer özeti herhalde o 17 dakikadır.
Bu felaketler zinciri tabii ki oyuncuların da psikolojisini bozmuş. Habere göre futbolcular, Tudor'a olan inançlarını tamamen kaybetmiş, motivasyon deseniz yok. Takım içinde herkes "küme düşer miyiz?" korkusuyla yaşarken, bir delikanlı çıkmış, "Ne küme düşmesi ağabey, ben zaten yeni sezonda burada olmam. Bırakın düşsünler, bana ne!" diye rahat rahat takılıyormuş. Vallahi helal olsun, vizyoner adam! Diğerleri karalar bağlarken o şimdiden transfer planlarını yapmaya başlamış.
Şimdi hafta sonu Liverpool maçı var. Bakalım o maçta hangi dramlar yaşanacak, hangi yeni kahramanlar (ya da günah keçileri) çıkacak. Zira Tottenham, eğer küme düşerse tam 49 yıl sonra ikinci ligde top koşturacak. O kadar tarihi bir an ki, bazı futbolcuların "ben bu anı kaçırmam, hele bir düşelim ondan sonra giderim" demesini beklerdim aslında... Ama yok, giden gidene. Kısacası, Tottenham'da kazan kaynamıyor, resmen kazanın dibi delinmiş, her yerinden alev fışkırıyor!