Arkadaşlar, Şampiyonlar Ligi'nde Galatasaray, Liverpool'u 1-0 devirmiş, efsanevi bir zafer almış, eyvallah. Ama inanın bana, maçın skorundan, taktiklerden çok, Victor Osimhen'in gözyaşları konuşuluyor memlekette. Adam, sahaya çıkmadan tribünden gelen bir pankartla öyle bir duygusallaşmış ki, sanki yıllar sonra kayıp kardeşini bulmuş gibi. Olay öyle bir yere geldi ki, maçın özeti mi, Osimhen'in mendil reklamı mı belli değil!
Peki ne oldu da bizim Osimhen kardeşimiz bir anda Yeşilçam filmlerinden fırlamış gibi ağladı? Meğer bizim aslan taraftar, Nijeryalı golcünün vefat eden annesi ile çocuklarının olduğu, üzerinde de 'Biz bir aileyiz ve aile her şeydir' yazan devasa bir pankart açmış. İşte o an, Osimhen'in göz pınarları açılmış, adeta musluk gibi akmaya başlamış. Dış basının ağzı açık kalmış tabii, 'Vay be, Türk taraftarı bu işi de aşmış!' diye yazıp durmuşlar. Sanki futbol değil, duygu şöleni izlemişler, Oscar ödülü verecekler neredeyse.
Şimdi gelelim işin en komik kısmına. Bu kadar gözyaşı, bu kadar hüzün... Normalde adamın performansı düşer, değil mi? Ama bizim Osimhen, 'ağlamak da işimizin bir parçası' demiş gibi, silmiş gözyaşlarını, çıkmış sahaya. Yetmemiş gibi, golde de Mario Lemina'ya enfes bir asist yaparak Galatasaray'ı öne geçirmiş. Anlayacağınız, gözyaşları, gol pasına dönüşmüş! Liverpool defansı da herhalde 'şimdi bu ağlayan adama sert girsek mi, girmesek mi' diye düşünürken, golü yiyip ayıkmış. Demek ki neymiş, bazen duygusallık da bir silah olabiliyormuş futbolda. Maçtan sonra tüm dünya Osimhen'in duygusal anını konuşurken, Galatasaray da 1-0'lık galibiyetle rövanş için avantajı cebine koymuş oldu. Hadi bakalım, sıra rövanşta, bakalım bu sefer kimler ağlayacak!