Galatasaray deplasmanda Beşiktaş'ı 1-0 yenmiş, oh ne ala. Ama durun, asıl olay maçtan çok, bizim Tugay Hoca'nın yine kürsüye çıkıp elinde teşhis çekiçiyle sahanın ruh halini mercek altına almasıydı. Maç mı izledik, yoksa futbolculara ve hakemlere yönelik bir kişisel gelişim semineri mi dinledik, çözemedim vallahi.
İlk hedefte hakem Ozan Ergün vardı. FIFA kokartı varmış, ama Tugay Hoca'ya göre maça hiç gelememiş, sanki maçı evden TV'den izler gibi. Resmen “Alo, burada derbi oynanıyor, uyan!” der gibiydi yorumları. Hoca diyor ki, 'Hakem oyundan koptu, uzaktı.' E haksız da sayılmaz, bazen hakemler sahadaki 22 kişiyle birlikte 23. yabancı gibi duruyor. Bir de Osimhen'in kırmızı kart mevzusu var ki, orada Tugay Hoca 'Premier Lig sarı der, bizde herkes kırmızı ister' diyerek futbolun dramaturjisine ışık tuttu. Premier Lig'de canavar görenler, bizim ligde düdükten sonra topa vuranı direkt hücreye tıkmak istiyor, haklı mı? Belki.
Ama gelelim asıl bombaya: Leroy Sane. Tugay Hoca, Sane'nin attığı asisti bile göz ardı edip, 'Vücut dili hoşuma gitmedi, ifadesinde bir donukluk vardı' dedi. Yani arkadaş, Sane asist yapmış, takımına katkı sağlamış ama yüzü gülmediği için Tugay Hoca'nın ayarı bozulmuş. Resmen futbolcunun ruhuna giren adam. Hatta kırmızı kart görüp direkt soyunma odasına gitmesine bile tepki verdi, sanki 'Bir olay çıkarsaydın da biz de konuşsaydık be Sane!' der gibi. Mental olarak çok düşükmüş. E ne yapsın Sane? Maçtan önce ruh halini Tugay Hoca'ya mı rapor etsin? Yoksa derbide bile 32 diş sırıtarak mı oynasın? Gerçi öyle yapsa da 'Ne bu cıvıklık?' derdi, eminim.
Son olarak da hakemlerin otorite kuramamasını eleştirdi Tugay Hoca. 'Sen bana otoriterini hissettir ki, ben de seninle diyaloğumu doğru kurayım,' dedi. Valla bu gidişle futbolcu-hakem diyaloğu için hakemlere psikoloji eğitimi, futbolculara da beden dili dersleri vermek gerekecek gibi. Kim bilir, belki bir sonraki derbide Tugay Hoca, hakemin de vücut dilini analiz edip 'Kafasında ev kirasını düşünüyordu, o yüzden düdüğü yanlış çaldı' der. Bekliyoruz!