Hani şu Fenerbahçe'den Rennes'e giderken 'güle oynaya gidiyor' diye haberler çıkan Szymanski vardı ya? İşte o Polonyalı kardeşimiz, Fener'de son zamanlarda tribünlerin 'sevgi seli'ne' maruz kalmış, performans düşüklüğünden dem vurulmuştu. Neyse ki kulüp kasasına 9.5 milyon euroyu tıkıp, 'Oh be, kurtulduk!' edasıyla Fransa yollarına düştü. Herkes de sanıyordu ki, Rennes'te hemen şov yapacak, ortalığı kasıp kavuracak...
Amaaa gelin görün ki, Fransa'ya varınca işler sandığı gibi olmadı. İlk üç maçta sahadan resmen 'dayak yemiş' gibi ayrıldılar. Üst üste üç mağlubiyet, Szymanski'nin o 'güle oynaya' gittiği Rennes macerasını bir anda kabusa çevirdi. Herhalde çocuk içinden 'Ya ben nereye geldim? Fener'deki lanet peşimi bırakmadı mı?' diye düşünmüştür. İlk hoca Habib Beye de 'N'oluyo ya bu Polonyalıya?' modundaydı herhalde.
Derken, o sihirli değnek değdi, kimin kovulacağı belli oldu: Teknik direktör Habib Beye! Hocayla yollar ayrılır ayrılmaz, Rennes bir anda 'yeni yetme' Franck Haise yönetiminde adeta başka bir takım oldu. Vay anasını sayın seyirciler! Beye gitti, sanki Szymanski'nin içindeki 'uyuyan dev' uyandı. PSG (geçici hoca zamanıymış ama olsun, yine PSG), Auxerre ve Toulouse maçlarında Rennes güle oynaya kazandı. Bizim Szymanski de bu 'mucizevi' 3 maçta 2 asistle takımına katkı sağlayıp 'Ben buradaydım aslında, ama birileri beni görmüyordu' der gibiydi. Gördünüz mü? Bazen tek ihtiyacın olan şey, kötü bir teknik direktörün kapının önüne konmasıymış!