Bak şimdi abi, bu Fenerbahçe'nin erteleme maçları da ayrı bir dert zaten. Normalde oynansa oynanacak, bekleye bekleye Alanyaspor'la Kadıköy'de kozlarını paylaştılar. Neyse, maç başladı, bizimkiler her zamanki gibi 'geriye düşmeden galibiyet olmaz' mottosuyla 18. dakikada İbrahim Kaya'dan golü yediler, skor 0-1. Tamam dedik, klasik Fener başlangıcı. Üstüne üstlük, Talisca kardeşimiz bir penaltı kazandı, 'tamamdır, beraberlik geldi' derken, kaleci Ertuğrul'u geçemedi! Penaltı kaçırmak da ayrı bir sanatmış, tribünler bile isyan etmiş, düşün yani!
Biz de artık 'bu maç gitti' diye içimizden geçirirken, bizim çocuklar bir anda gaza bastılar. 73. dakikada Semedo, 76. dakikada da En-Nesyri ardı ardına iki tane salladı, skor bir anda 2-1 oldu! Allah Allah, bu ne hız? Tamam dedik, hadi be Fener, işte bu! Üç puanı cebimize koyduk, keyifler yerine geldi. Kahvede çaylar tazeleniyor, muhabbet gırla gidiyor, Fenerbahçe galibiyetinin tadını çıkarıyoruz sandık.
Ama dur bakalım, bu Fenerbahçe... Hiç öyle kolay lokma bırakır mı taraftarına? Maçın son dakikalarına girerken, 90+3 oldu, her şey bitti derken, sahneye kim çıktı dersin? Kaleci İrfan Can Eğribayat! Yusuf Özdemir'in kafa vuruşunda topu adeta elinden kaçırdı, sanki sabunluydu mübarek! Topu kontrol edemedi, pat diye ağlara gitti. Skor 2-2! Yahu bu kadar da olmaz! Maç kendi kendine bitti, Fenerbahçe resmen kendi topuğuna sıktı, zaferi ellerinden, pardon İrfan Can'ın ellerinden kaydırıp Alanya'ya bir puan hediye etti.
Eee ne diyelim, yedi eksikleri varmış falan filan... Ama bu hatanın eksikle alakası yok abi. Maç Fenerbahçe'nin elindeydi, galibiyet cebindeydi, ama son düdükten önce gelen o 'büyük hata' yüzünden yine Kadıköy'de sinirler gerildi. Fener taraftarı yine 'neden biz?' diye duvarlara bakıp durdu. Ligin tadı tuzu devam ediyor, hem de bol acılısından!