Yahu arkadaş, ne maçtı be! Şampiyonlar Ligi'nde Galatasaray, Juventus'u İstanbul'da 5-2 yener mi? Yendi arkadaş, hem de öyle böyle değil, tam beş tane yolladı ağlara. İşte bu tarihi maçın ardından, bizim eski Fenerbahçeli, şimdinin Juventus'lusu Filip Kostic kardeşimiz, RAMS Park'ın o kasvetli koridorlarında, bir soruya muhatap olmuş. Hani derler ya, 'Kader ağlarını örüyor,' Kostic için de durum biraz öyle oldu sanki; eski takımının ezeli rakibinden hem de tam beş gol yiyerek İstanbul'a döndü.
Maç bitmiş, moral sıfır, takım zaten dağılmış, bir de üstüne yedek kulübesinden 70. dakikada Conceiçao'nun yerine girmişsin, ama skora etki edememişsin... Böyle bir durumda adama gelip 'İstanbul'u özledin mi?' diye sorulur mu Allah aşkına? Sanki Kostic tatil köyünden dönüyor da, İstanbul'un boğaz havasını, balık ekmeğini falan özlemiş mi diye soruyorlar. Adamın o anki psikolojisini düşünsene, uçağa atlayıp bir an önce bu kabustan kaçmak ister.
Tabii ki bizim Kostic de, hani o anki ruh haliyle ne desin? 'Evet, beş gol yemek çok keyifliydi, hemen bir tur daha atalım mı?' mı desin? Adam tek kelimeyle yapıştırdı cevabı: 'Hayır!' Yahu ne özleyecek? Beş gol yemiş, takım perişan olmuş, daha neyin özlemini çeksin? Bence Kostic'in o tek kelimelik 'Hayır' cevabı, sadece İstanbul'u özleyip özlemediğine değil, o yenen beş gole, o yaşanan hezimete ve bir an önce oradan uzaklaşma isteğine verilmiş çok net bir cevaptı. Adamın aklı git gidecek yer arıyor, İstanbul'u mu özlesin, Allah aşkına!