Chelle Hocadan Geç Gelen Bomba: 'Osimhen Meğer Afrika Kupası'na Sakat Gelmiş!' Kim Derdi!

Şimdi bu haber, futbol dünyasında 'Şok Şok Şok!' diye bağırarak dolaşır mı bilmem ama Nijerya Milli Takımı Teknik Direktörü Eric Chelle'den öyle bir itiraf gelmiş ki, ağızlar açık kalır, çeneler düşer cinsten! Hocamız buyurmuş ki, 'Osimhen Afrika Kupası'na sakat geldi.' E hoca, gözünü seveyim, bu bildiğin 'Güneş doğudan doğar' tadında bir açıklama olmuş! Sanki biz Osimhen'i izlerken, 'Aaa ne kadar da dinamik, ne kadar da pırıl pırıl bir oyuncu' falan diyorduk. Adam sahanın içinde bazen koştursa da, bazı anlarda 'Acaba bakkala mı gönderdiler de ekmek almaya mı üşeniyor?' dedirtiyordu, meğer haklıymışız! Yıllardır beklediğimiz bu bilgi için Chelle hocaya teşekkürlerimizi sunarız, gerçekten büyük bir gizemi çözdü!

Şimdi benim anlamadığım şu: Koca Afrika Kupası oynandı, bitti, şampiyon belli oldu, Nijerya final oynadı... Sonra Chelle hoca çıkıp diyor ki 'Ya aslında Osimhen sakattı.' Yani şimdi biz bu gerçeği neden turnuva başında öğrenmedik? Takım doktorları, fizyoterapistler, teknik heyet... Bunların hepsi maç öncesi dualarla oyuncuların iyileşmesini mi bekledi? Yoksa 'Aman çaktırmayalım, belki kimse anlamaz' diye bir strateji mi uygulandı? Futbol bu, tabii ki sakat oyuncu olabilir ama bunu turnuva bittikten sonra 'itiraf' diye servis etmek de bambaşka bir mizah anlayışı gerektirir. Hadi diyelim Osimhen, 'Ben oynarım hoca, memleket meselesi!' dedi, peki Chelle hoca da 'Tamam oğlum, biz de seni tekerlekli sandalyeyle götürürüz Afrika'ya' mı dedi?

İşin komik tarafı şu ki, Osimhen o sakat haliyle bile öyle böyle işler yaptı, Nijerya'yı finale kadar taşıyan isimlerden biri oldu. Şimdi Chelle hocanın bu açıklaması, 'Gördünüz mü, çocuk sakat sakat oynadı, daha ne istiyorsunuz?' minvalinde bir savunma mı, yoksa 'Ah be, eğer tam sağlıklı olsaydı kesin kupayı alırdık!' diye bir hayıflanma mı, orası biraz muallakta. Belki de bir sonraki turnuvaya 'sağlam' diye götürdüğü oyuncuların sakat çıkmaması için bir ön hazırlıktır, kim bilir! Yani diyeceğim o ki, bazen en büyük 'sırlar' burnumuzun dibinde durur da görmeyiz. Chelle hoca sağ olsun, gözlerimizi açtı.