Yine bir sabah kahvesi klasiği, açtım spor haberlerini, 'Galatasaray'da Leroy Sane sıkıntısı' başlığını görünce kahvem boğazıma takıldı. Allah aşkına, Sane mi? Galatasaray mı? Hangi paralardaki hangi Galatasaray'dan bahsediyoruz? Ben de diyorum bu aralar neden rüyalarımda Şampiyonlar Ligi finali görüyorum, meğer bilinçaltıma Sane haberleri sızmış!
Şimdi durup düşündüm, bu 'sıkıntı' ne olabilir diye. Sane'nin Florya'da tuvalet kağıdını bitirmesi mi? Yoksa antrenman sahasında pas pası almayı unutması mı? Yok canım! Bence bu 'sıkıntı', Bayern Münih'in 'Bir dakika dur, sizin banka hesabınızdaki sıfırlar Sane'nin bonservisi için yeterli mi ki?' sorusudur. Ya da Sane'nin yıllık maaşını duyunca bizimkilerin yüzündeki o 'Eyvah! Biz bu çocuğu ancak rüyamızda görürüz!' ifadesidir. Hani bazen çok sevdiğin bir tatlıyı almak istersin ama fiyatına bakınca 'Yok ben buna sadece bakayım, kalori almayayım' dersin ya, bu da öyle bir durum.
Yani anlayacağınız, bu 'sıkıntı' dedikleri şey, aslında koca bir hayalin, koca bir gerçeklik duvarına toslama sesi. Galatasaray taraftarının hayalleri büyük, eyvallah, ama bazen gerçekleri de cebine koyup öyle uyumak lazım. Sane'yi alıp ligi kasıp kavurma fikri güzel de, o paralarla kaç tane genç yetenek alır, kaçının maaşını ödersin diye düşünmek lazım. Belki de bu 'sıkıntı' dedikleri, o tatlı rüyadan uyanıp, 'Hangi mevkiye acil takviye lazım?' sorusuna dönme vaktinin geldiğidir, kim bilir?