.jpg)
Gaziantep FK, Burak Yılmaz'ın takımın başına geçmesiyle resmen reset tuşuna basmış gibi! Hani derler ya, 'Hoca dokundu, takım uyandı.' E valla uyandı! Üst üste üçüncü galibiyetlerini Kocaelispor karşısında 2-0 alarak, Süper Lig'de 'biz de varız, hem de nasıl varız!' dediler. Galiba Burak Hoca'nın elinde sihirli bir değnek ya da en azından takıma enerji veren, lezzetli bir baklava tarifi var, çünkü bu performans bambaşka bir hikaye yazıyor.
Maçın ilk yarısı tam bir 'topu kimse istemiyor mu acaba' festivaliydi. Kocaelispor'dan Can Keleş vuruyor, Gaziantep'ten Mustafa Burak Bozan 'yok kardeşim' deyip kurtarıyor. Sonra Gaziantep cephesinden Sorescu kafa vuruyor, bu sefer de Jovanovic 'daha değil abicim' diye direniyor. Yani anlayacağınız, kaleciler o kadar formdaydı ki sanki 'en iyi kurtarışı kim yapar' diye kendi aralarında bir iddiaya girmişlerdi. İlk devre tabelayı değiştiren bir olay yaşanmadı, eh tabii kaleciler o kadar iyi olunca ne beklersin ki?
İkinci yarıya bir girdiler, sanki soyunma odasında Burak Hoca 'Beyler, ligde kalmak için gol atmak gerekiyormuş!' diye bir brifing vermiş. 75. dakikada Kozlowski, Ndiaye'nin ara pasıyla sahneye çıktı ve 'Buyurun beyler, ilk gol benden!' dedi. Ama asıl olay 78'de yaşandı: Yusuf Kabadayı aldı topu, bir vurdu kaleci, bir daha vurdu savunma, 'Yeter artık, girmezsem ayıp olur' dercesine üçüncü vuruşta topu ağlara gönderdi! Kocaelispor savunması herhalde 'Bu nasıl gol ya, sen de mi brütüs?' diye düşünmüştür. Resmen gol atmak için ısrarcılık dersi verdi Yusuf kardeşimiz, bravo!
Maçın sonunda Kocaelispor'dan Can Keleş'in kırmızı kart görmesi de işin tuzu biberi oldu, zaten mağlup ayrıldılar, bir de eksik kalıp eve döndüler. Ama ne diyelim, Gaziantep FK, Burak Yılmaz'la resmen yeni bir kimlik kazanmış. 'Düşer' denen takımdan 'düşman çatlatan' takıma dönüşmüşler. Bakalım bu seri nereye kadar gider, ama şimdilik keyiflerine diyecek yok, mis gibi 3 puan cebinde!