Eee, beklenen oldu beyler! En-Nesyri denen gol makinesi (ya da makinesi diyelim, bazen çalışıyordu bazen kontak açmıyordu, bilirsiniz) sonunda bavulunu toplamış, rotayı İtalya'ya çevirmiş. Hani o meşhur Juventus var ya, işte onlar bizim En-Nesyri'yi gözüne kestirmiş. Hatta o kadar ki, sportif direktörleri Marco Ottolini abimiz taa Torino'dan kalkmış, 'İstanbul'da bir kahve içelim, En-Nesyri işini bağlayalım' diye gelmiş. Hayırdır, otobüs falan mı kaçtı, neden bu kadar acele? Yoksa bizden apar topar kaçırıyorlar mı diye düşündüm bir an!
Şimdi efendim, En-Nesyri'ye İngiltere'den de, İtalya'dan da 'gel bize gel' diye gaz verenler varmış. Ama bizimki seçmiş Juventus'u. Neden mi? E abi, adamlar 'dünya devi' diye geçiyor, parası da var pulu da var. Di Marzio, beIN Sports falan hepsi aynı şeyi söylüyor; En-Nesyri 'evet' demiş, Juventus da Fenerbahçe'yle el sıkışmak için kapıya dayanmış. Bu transfer öyle kuru kuruya da değil ha, bildiğin kiralıkmış ama sonunda 'almak zorundasın' diye de bir madde koymuşlar. Ne diyelim, Juventus'a hayırlı olsun, bize de kasaya giren paraya...
Gelelim işin can alıcı kısmına, yani paraya! Sabah gazetesi fısıldamış; 5 milyon euro kiralama bedeli, üstüne de 20 milyon euro zorunlu satın alma opsiyonu! Toplamda 25 milyon euro beyler! Oh mis gibi para! Demek ki neymiş, En-Nesyri topa vurunca bazen yan ağlara vuruyordu ama Fenerbahçe yönetimi kasaya vurdu, tam on ikiden! Artık En-Nesyri de Juventus formasıyla top sektirir, gol atarsa 'vay be bizim oyuncumuzdu' deriz. Atamazsa da, 'parayı aldık, oh olsun' deriz. Futbol bu, her zaman kazanan çıkmaz ama bazen kasa kazanır, değil mi?