Hull City'nin patronu sevgili Acun Ilıcalı, İngiliz ekibinin borç batağına saplandığına dair çıkan haberlere adeta “Panik yapmayın gençler!” tadında bir açıklama getirdi. Meğer kulüp 10.2 milyon sterlin zarar etmiş, borçları da 41.7 milyon sterline fırlamış. Bizim Acun da çıkıp demiş ki, “Ne var yani? Play-off mücadelesi için para harcayacaksın, bu çok basit.” Yani bildiğin, tost yemek için para ödemek kadar doğal bir durummuş bu. Ama durun, bir yandan da diyor ki, “FFP yüzünden bazı oyuncuları satmamız gerekecek.” Yahu hem para harcayıp takım kuruyorsun, hem de FFP diye bir şey var diye satmak zorunda kalıyorsun. Bu futbol işi de tam bir kısır döngü, adamı çıldırtır vallahi!
Acun Beyciğimiz, sosyal medyadaki eleştirilere de fena içerlemiş. “Şimdiye kadar 100 milyon sterlin harcadığımı düşünüyorum ve çok mutluyum, siz hâlâ neyden bahsediyorsunuz?” gibisinden bir ayar vermiş taraftara. Hani sanki Survivor'da ödül oyunu kazanmış gibi bir mutluluk var kendisinde. İşin en komik tarafı da şu: “Kulübün borçlanması gibi bir tehlike yok çünkü bu borçlar bankalardan değil, bana ait!” İşte bu sözün altını çizmek lazım. Yani anlayacağınız, Hull City aslında Acun'un cebine borçlu. Babasının hayrına vermiyor elbette, ama yine de bir bankanın faiz lobisi yok tepelerinde. Adam resmen kulübün kredi kartını sınırsız kullanıma açmış, sonra da “kendi cebime borçluyum, rahat olun” diyor. Bu da bir yönetim dehası sayılır herhalde, ne diyelim.
Şimdi gelelim işin biraz daha 'ticari' kısmına. Acun, takımda Charlie Hughes, Eliot Matazo, Mohamed Belloumi falan diye oyuncu isimleri saymış, bunları da “kendi varlıklarımız” diye adlandırmış. Yani diyor ki, “Para harcadık, ama bunlar artık bizim 'malımız', satarız icabında.” Hani sanki bahçesindeki fidanları sayar gibi. Bir de gururla eklemiş: “İki yıl önce satabileceğimiz sadece iki oyuncumuz vardı. Şimdi ise satabileceğimiz birçok oyuncumuz var!” Resmen kulübün gelişmişlik seviyesini, satabileceği oyuncu sayısıyla ölçüyor, helal olsun! Tüm bu planların yanında, maaş giderlerini de 3-4 milyon sterlin civarı azaltmamız gerekiyormuş, yani küçük bir kesinti, sanki reklam arası kısaltıyor gibi bir şey. Son olarak da taraftara bir gözdağı vermiş: “Eğer bir üst lige çıkarsak, beni izleyin. Taraftarların ne kadar çılgın olduğumu zaten bildiğimden eminim, ama eğer bir üst lige çıkarsak gerçek çılgın adamı görecekler.” Yani anlayacağınız, 100 milyon sterlin harcamak, borçları kendi üstüne almak falan daha başlangıçmış. Asıl çılgınlık, Hull City Premier Lig'e çıktığında başlayacakmış. Şimdiden pop-corn'ları hazırlayıp bekleyelim, bu filmin gişesi bol olur gibi.