Arkadaşlar, hani bekliyorduk ki Şampiyonlar Ligi gecelerinde bir başka Galatasaray izleyelim, rakipleri perişan edelim. Ama ne gezer! Anlaşılan bizim Cimbom, Avrupa'nın o büyülü ama bir o kadar da acımasız sahnesinde yine klasik 'sakata gelme' sendromuna yakalanmış. Başlığı görünce 'Eyvah, yine mi?' dedim, hani sanki daha önce hiç yaşamamışız gibi. Futbol bu, bazen olur ama bu kadar da 'göz göre göre' mi olur arkadaş?
Maçı izleyenler bilir, sahada adeta 'topu rakibe versek de biz biraz dinlensek' modunda bir takım vardı. Sanki topu değil de, sorumluluğu rakibe atmışlar. Rakip de sağ olsun, bu ikramı geri çevirmemiş, 'Ne kadar ekmek, o kadar köfte' deyip bizimkileri afiyetle yemiş. Hani derler ya, 'Bizim de mi golümüz yok?' diye... Varmış da, o da rakip kaleye gitmemiş, ne yapalım! Hocanın maç öncesi 'Aslanlarım, kükreyin!' yerine 'Aslanlarım, bir köşede uyuklayın!' dediğini düşündüren anlar yaşandı sahada.
Şimdi bu sonuçla gruptan çıkma hayalleri buzdolabında buz tuttu, hatta belki buzdolabından çıkıp buharlaşmaya bile başlamıştır. Avrupa arenası bizim ligdeki gibi 'hakem hatası' falan dinlemez abi, affetmezler. Bir hata yap, anında cebine koyarlar, üstüne bir de 'ders' diye yazıp verirler. Ne diyelim, artık bir sonraki maça bakarız. Belki o zaman bu 'sakata gelme' durumu yerini 'sakatlayan' tarafa bırakır da, biz de biraz nefes alırız. Yoksa bu gidişle Şampiyonlar Ligi maçları bize 'kâbus' değil, resmen 'komedi' kategorisine girecek!