Arkadaşlar, geçenlerde Nesine 3. Lig'den, hani şu bazen adını bile zor hatırladığımız liglerden biri olan 2. Grup'tan, öyle bir haber düştü ki önümüze, 'Ağrı 1970 Spor Kulübü'nün Dramı' diye bir Yeşilçam filmi çekseler gişe rekorları kırar. Efendim, bahis soruşturmasıymış, federasyon çat çat kesmiş cezaları... Tamı tamına 17 futbolcuya hak mahrumiyeti cezası! Kulüp bir anda şaka gibi, neredeyse '7 kişiyle maça nasıl çıkarız' senaryoları yazmaya başlamış. Yani düşünsenize, bir takımdan 17 kişi gidince geriye takım değil, 'halı saha ekibi kurarız' diyen 7 kişi kalıyor.
Kulübün asbaşkanı Tekin Yuşan da ne yapsın, çıkmış demiş ki 'Zor günler geçiriyoruz.' E, geçirmesinler mi kardeşim, kadroda kalan sadece 7 futbolcuyla idmana çıkınca. Üstüne üstlük, 'Yönetim ve hoca kadromuz, futbolcu kadromuzdan daha fazla' demiş! Haydaaa! Yani teknik ekip sahaya çıkıp top mu oynayacak şimdi? Çözüm ne? U19 takımından, bir de çevre illerden bulabildikleri 2005-2008 doğumlu gencecik amatör çocukları takıma monte edeceklermiş. Resmen 'ilk devreyi çocuklarla kapatmak zorundayız' diye dert yanıyorlar. Allah kolaylık versin, o yaştaki çocuklar o stresi kaldırabilecek mi merak ediyorum. Belki de bir gün 'Ben profesyonel kariyerime Ağrı 1970'te başladım, 15 yaşımda takımın lideriydim' diye anlatırlar torunlarına.
Asbaşkan bir de eklemiş, 'Bu olaylar çıkmadan önce play-off potasındaydık.' Vay arkadaş, kaderin cilvesine bak! Nereden nereye... Şimdi play-off değil, 'ligden düşmeyelim' moduna girmişler. Hani derler ya, 'başkasına göre değil, kendine göre oyna' diye, bunlar artık 'kadrona göre oyna' modunda. 5 maçları kalmış devre arasına, 3'ü de iç sahada oynanacakmış. Avantaj mı, dezavantaj mı artık Allah bilir. Umutları da devre arasında 4-5, sonra da 7-8 oyuncunun dönmesi. Yani şu anki hedef, 'Bu 7-8 haftayı kazasız belasız atlatmak.' Kazasız belasız derken, futbol maçı oynamak değil, sahadan eksik ayrılmamayı kastettiklerini düşünüyorum. Ağrı halkından da destek bekliyorlar tabii, 'kimsenin yüzünü kara çıkarmayacağız' demişler. 7 kişiyle, o kadar ağır bir durumdan sonra, kimsenin yüzünü kara çıkarmamak mı? İşte o gerçekten kahramanlık olur!