Vay be! Galatasaray'da yine bildik hikaye... Trendyol Süper Lig'in 13. haftasında Gençlerbirliği karşısında ilk önce bir geriye düştüler, sonra 'Yok canım, siz bizi yenecek değilsiniz' der gibi 3-2 alıverdiler maçı. Tamam, Cimbom kazandı kazanmasına da, maçın ilk yarısı tam bir 'acaba ne olacak' dramasıydı resmen. Futbol mu izliyoruz, Tıp Bayramı şenlikleri mi, belli değil!
Sahada bir anda Lemina, bir yanda Singo... İkisi de aynı ilk yarıda 'Hop, ben buraya kadarmışım' diyerek oyuna devam edemedi. Yani anlayacağınız, ortalık velvele, 'Eyvah, Lemina bitti mi, yandı bitti kül oldu mu?' diye millet panik atağa girdi. Herkesin aklında bin bir soru, takımın hali ne olacak? Derken maç bitti, zafer kutlamaları falan...
Stadyum çıkışında bizim gazeteci tayfası Lemina'yı yakalamış, mikrofonu uzatıp 'Geçmiş olsun başkan, nasılsın, nasıl hissediyorsun?' diye sormuşlar. Hani sanki az önce sahada can çekişen, sedyeyle zorla taşınan o değilmiş gibi, bizim Mario Lemina rahat bir tavırla, 'İyiyim, bir şeyim yok. Teşekkürler' demez mi! Yahu sanki az önce sahada top kovalamak yerine kafede çay içiyordu!
Biz de boşuna mı panikledik be Lemina? Bütün maç senin halini düşündük, şimdi 'İyiyim' deyince biraz garip oldu sanki. Herhalde soyunma odasında mucizevi bir su içirdiler ya da bizim doktorlar sihirbazmış. Ne diyelim, iyi olmana sevindik de, bu kadar da 'şov' yapılmaz be kardeşim! Bir sonraki sakatlığında 'Ay başım ağrıyor, bi' aspirin alırım geçer' dersen hiç şaşırmayız artık!