Hocaların maç sonu açıklamalarına bayılıyorum ya! Hele bizim Shota Arveladze çıkmış, 'Çok kötü bir 3'üncü golü yedik' demiş. Vallahi Shota Hocam, bizi aydınlattığınız için çok sağ olun. Biz de sanıyorduk ki gol yemek güzel bir şey, özellikle de üçüncü gol olunca tadından yenmez diye düşünüyorduk! Kim bilir, belki ilk ikisi o kadar da kötü değildi, hatta rakibin bir sanat eseriydi. Bilmiyoruz ki...
Şimdi kafamda deli sorular: Bu üçüncü golü diğer gollerden ayıran 'çok kötü' olma vasfı neydi acaba? Hani kalecimiz topu eliyle alıp kendi ağlarına mı yolladı, yoksa top sahanın dışından gelip mi girdi? Yoksa defans öyle bir açıldı ki, rakip oyuncu orta sahadan başlayıp çayını yudumlayarak mı geldi kaleye? Merak ettik şimdi. Yani hocam, gol zaten iyi bir şey değildir de, bu üçüncünün özel bir draması mı vardı? Taktiksel deha mıydı bu itiraf, yoksa 'neyse ki diğerleri daha az kötüydü' demenin kibarcası mıydı, çözemedik.
Neyse, Shota Hocamın bu derin analizinden anladığımız şu: Bir daha maç izlerken, atılan gollere değil, yenilen gollerin 'kötülük' derecesine bakacağız anlaşılan. Umarım bir sonraki maçta en azından 'idare eder bir gol yedik' seviyesine düşeriz. Şampiyonlar Ligi golü yedik desen, belki teselli buluruz ama 'çok kötü bir 3'üncü gol'... İşte bu, geceleri uykumuzu kaçırır. Sağlık olsun diyelim, ne diyelim. Bir dahakine gol yemezseniz, bu dertler de olmaz.