Haftanın derbisi, Galatasaray ile Trabzonspor arasında geçti ve ne yalan söyleyeyim, tam da 'aman kimse yenilmesin' modunda, 0-0 bitti. Yani kaleciler için güzel bir akşam, forvetler içinse 'bugün de topa hasret kaldık' tadında, biraz sorgulamalı bir geceydi. Özellikle bizim Trabzonspor'un golcü abisi Paul Onuachu, o gece sahanın en sakin, en 'bugün bana dokunmayın' modundaki isimlerinden biriydi. Sağ olsun, Mario Lemina denen duvar da Onuachu'yu resmen cebinden çıkarmadı. Hani dersin ki, gol krallığına oynayan adam bu mu şimdi?
Maç bitmiş, soyunma odası koridoru ana baba günü. Gazeteciler mikrofonları uzatmış, bizim Onuachu da yorgun argın çıkışa doğru yürüyor. Derken biri yapıştırmış soruyu, sanki başka kimse kalmamış gibi: 'Osimhen mi sen mi?' Yahu, tam da 0-0 biten, senin gol atamadığın bir maç sonrası bu soru sorulur mu? Ama Onuachu da bizden alası çıktı! Arkasını dönüp, omuzlarındaki tüm maç yorgunluğuyla tek kelimeyi yapıştırmış: 'Osimhen!' Sanki 'Hocam, şu an beni bırakın, ne derseniz haklısınız' der gibi, bir teslimiyet anı.
Şimdi bakıyorsun, adam Süper Lig'de 11 maçta 7 gol atmış, gol krallığında zirveye oynuyor. Yani öyle boş beleş biri de değil. Ama o geceki 0-0'lık performans ve Lemina'nın markajı, anlaşılan Onuachu'ya acı bir gerçeği fısıldamış. Ya da belki de karşımızda olgunluk abidesi bir futbolcu var, 'nefsimi çiğnerim, Osimhen derim, paşa paşa yoluma bakarım' dedi. Kim bilir? Belki de 'şimdi kendi adımı söylersem bu geceki performansımı hatırlatırlar' diye düşündü, pratik zekasına hayran kaldık! Helal olsun Onuachu, en azından dürüst adammışsın, bir de koridordan ışık hızıyla uzaklaşmasan!