Buyurun bakalım efendim, 2026 Dünya Kupası rüyası resmen başlamış bulunuyor! Bizim Ay-Yıldızlılar, E Grubu'ndaki ilk randevusuna Tiflis'te, o meşhur Boris Paichadze Ulusal Stadyumu'nda çıkıyor. Malum, rakip Gürcistan... Hani şu "aman Allah'ım ne zorlu deplasman" diyeceğimiz türden değil, ama yine de hafife gelmez. TV8 sağ olsun, akşam 7'de çayınız, kahvenizle izleyebilirsiniz. Hadi bakalım, "Acaba bu sene olur mu?" klişesini kaçıncı kez dile getireceğiz, görelim.
FIFA da artık Dünya Kupası'nı "herkese açık büfe" moduna almış anlaşılan. 48 takım, ABD, Meksika, Kanada... Avrupalılar için de 16 kişilik kocaman bir kontenjan var. Eh, bu kadar yerden sonra bizim de bir bilet kapmamız lazım herhalde! Grupları lider bitiren 12 takım doğrudan "oh be" diyecek, keyfini sürecek. Gerisi mi? Valla, 12 grup ikincisi, Uluslar Ligi'nden gelen 4 takım... Toplam 16 takım daha play-off'ta birbirini yiyecek mart ayında. Yani anlayacağınız, direkt gitmezsek, yolumuz yine "dramatik play-off'lardan" geçebilir. Zaten biz de öyle severiz, basit olunca tadı mı çıkar?
Aday kadro deseniz, sanki bütün mahalle toplanmış gelmiş gibi, maşallah bir sürü genç yetenek, bir sürü "tecrübeli abimiz" var. Kalecisinden forvetine, isimler kağıt üzerinde gayet fiyakalı duruyor. Ama sahada ne yaparız, işte bütün mesele bu! İlk 11'ler de az çok belliydi: Gürcistan'da tabii ki o "deli fişek" Kvaratskhelia var, her zamanki gibi takımın yükünü sırtında taşıyor. Bizde ise Uğurcan kalede, defansta Mert, Merih, Abdülkerim, Eren... Ortada İsmail, Hakan, Arda... İleride Yunus, Kerem, Kenan. Yani "gençler ve tecrübeliler harmanlanmış, hocamız yine bir şeyler deniyor" denilebilir. Hadi bakalım, Arda Güler'den yine o sihirli dokunuşları bekliyoruz; yoksa o koltuğu hakem mi kaldıracak, seyirci mi?