.jpg)
Eee, şimdi bu Dünya Kupası elemeleri başlıyor malum. Bizim 'biricik' A Milli Takım da Gürcistan deplasmanına çıkıyor. Maç öncesi bizim teknik direktör Vincenzo Montella çıkmış TV8'e, sanki pazar kahvaltısı sohbeti veriyormuş gibi 'Biz bir aileyiz!' diyor. Belli ki içeride dedikodu kazanı kaynamış, futbolcular arasında bir gerginlik, bir transfer mevzusu dönüyor diye düşünülmüş. Ama Montella hocamız ne diyor? 'Aman ha! Bir transfer mi? O da ne? Bizim ailede dengeyi bozan tek şey, olsa olsa idmanda topu kaleye değil, tribüne gönderen olur ya da çay molasında ayran yok diye çıkan gürültü!' Sanki annelerimiz transfer mevzusuna girince evde mutfak masasında 'Aman komşular duymasın!' der gibi bir havada.
Hocamız, 'Bizim burada öyle transfer falan dengeleri bozmaz, burada aile ortamı var' derken bir yandan da geçmişe dem vuruyor. '24 sene çok büyük bir zaman, bizim kadrodaki futbolcuların yarısı daha doğmamıştı neredeyse' diyor. Ya düşünsene, hoca bunu söylerken, bizim çocuklar 'Hocam, o zamanlar Play Station bile icat olmamıştı, biz ne bilelim?' diye içinden geçiriyordur kesin. Ama neyse, Montella mesajı net vermiş: 'Fedakarlık duygusuyla, savaşçı ruhla elimizden geleni yapmamız gerekiyor.' Yani anlayacağın, aile ortamı falan filan iyi hoş da, Gürcistan maçında o 'aile'den herkesin sahada kurt kesmesi bekleniyor. Yoksa evdeki huzur maç sonrası bozulur, haberimiz olsun.
Şimdi anladık ki milli takım bir aileymiş, transferler bu ailenin neşesini kaçırmazmış, ama maç kaybetmek o neşeyi tuzla buz edebilirmiş. Hocamızın derdi belli; enerjilerimizi doğru kullanalım, sürekli gelişelim. İyi de hocam, ilk maç Gürcistan deplasmanı. Şimdi biz bu 'aile' ortamıyla mı gideceğiz oraya, yoksa 'savaşçı ruh'la mı? En iyisi ikisi de olsun, önce sahada canavar gibi oynayalım, sonra soyunma odasında 'aile fotoğrafı' çektiririz. Yeter ki o 24 yıllık hasreti dindirecek bir başlangıç yapalım, gerisi teferruat. Hadi bakalım, 'aile'miz Gürcistan'ı evine gönderirken, kendi evimize de 3 puanla dönelim!