Şu İsmail Yüksek var ya, hani şimdilerde sahanın tozunu attırıyor, Fred'i falan kesiyor... Meğer bizim Topuk Yaylası'nın o buz gibi havası bile bu çocuğa iki kez 'Yetersizsin, güle güle' demiş! Düşünebiliyor musunuz, iki defa kapının önüne konulmuş 'sen bu işi yapamazsın' diye. Vay be, kimlerin gözü görmemiş de, sonunda nasıl bir cevher çıkmış ortaya. Emre Belözoğlu abimiz zamanında 'alın bunu' demiş, iyi ki de demiş, yoksa kim bilir hangi amatör ligde top koşturuyordu şimdi çocuk!
Erol Bulut'lar, Vitor Pereira'lar zamanında 'yok bu iş olmaz' deyip kampa bile almamışlar çocuğu. Şimdi düşünsene, o hocalar İsmail'i her gördüğünde 'ulan ne kaçırdık be' diye iç çekiyorlardır. Sonra geldi Portekizli hoca Jesus, sihirli değneğini bir salladı, çocuk bir açıldı pir açıldı. Tamam, Mourinho döneminde biraz yedek kulübesi soğuk esmiş, geçen sezon da sakatlıklardan başı ağrımış, 18 maç kaçırmış; sanki 'gelme, otur dinlen' demişler çocuğa. Ama bizim İsmail nerede o küsecek adam?
İşte o küsmeyen ruhu var ya, İsmail'i buralara getirdi. Antrenmanlarda maçtaki gibi hırslıymış, bizde böyle azim kaç kişide var Allah aşkına? Şimdi de geldi bizim Tedesco, baktı 'bu çocukta iş var' dedi. Fred gibi makineyi kesip İsmail'i 11'e koymak öyle kolay iş değil. Ama İsmail göstermiş kendini, öyle ki Tedesco 'Tamamdır, vazgeçilmezim İsmail' diyor. Helal olsun çocuğa, Topuk Yaylası'ndan kovulup, zirveye çıkmak ne demek, o gösterdi hepimize. Darısı diğer 'yetersiz' görülenlerin başına!