Fenerbahçe, Karagümrük karşısında 'dur bakalım ne olacak' derken, maçı 2-1 alıp derin bir oh çekti. Gollerin biri Talisca'dan, diğeri de 'kariyerim için çok önemli' diyen Asensio'dan gelince, maç sonrası sohbetler de hararetlendi haliyle. Asensio abimiz, attığı golle takımını sırtlamış gibi bir havada, “Öncelikle çok mutluyum, galibiyet cebimde, 3 puan da cabası!” diye başlıyor söze. Belli ki Fenerbahçe'nin büyüklüğünü yeni keşfetmiş, bir de üstüne şampiyonluğun kendi CV'sine nasıl bir altın yaldız katacağını anlatmış. Sanki Fener'in şampiyonluk hedefi, onun kariyer planlamasına göre şekilleniyor gibi bir hava var ortada, ayıp olmasın!
Asensio, sadece kendi kariyerini düşünmemiş, takım arkadaşı İsmail'i de atlamamış. 'İsmail iyiydi, ama kolektif olacağız' diyerek tam bir takım oyuncusu olduğunu (!) göstermiş. Sonra sahaya kaptan çıkan Çağlar Söyüncü'ye geçiyoruz; Milan Skriniar'ın yokluğunda pazubandı takan Çağlar, daha gerçekçi bir tablo çiziyor. 'İlk yarı iyiydik, golleri attık ama sonra ne olduysa oldu, ikinci yarıda oyundan düştük, rakiplere pozisyon verdik' diye bir güzel özetliyor maçı. Anlaşılan o ki, 2-0'ı bulunca 'tamam bu iş bizde' rehaveti, yani o meşhur 'fazla özgüven' sendromu yine nüksetmiş. Çağlar da 'çalışıyoruz' diyerek, sanki takıma fizik kurallarına meydan okuma antrenmanları yaptırıyor gibi bir izlenim veriyor.
Ve tabii ki, bu şampiyonluk serüveninde kendine yer arayan, hocanın gözüne girmeye çalışan bir de Levent Mercan var. 'Ben her zaman oynamak isterim, çok çalışırım, hocam bana şans verdi, teşekkür ederim' diye, adeta stajyer öğrenci edasıyla konuşmuş. Performansını hocasının değerlendireceğini, kendisinin sadece elinden geleni yaptığını söyleyerek topu tamamen hocasına atması da takdire şayan. 'Hafta içi hocamla konuşuruz, bakalım ne diyecek' diyerek, not defterindeki yıldızları merakla bekleyen öğrenci modundan çıkamamış. Ne diyelim, bu kadar farklı motivasyonla bakalım Fenerbahçe şampiyonluk hedefine nasıl ulaşacak?