SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
Trendyol 1. Lig'in 13. haftasında Metro Holding Kayserispor, sahasında konuk ettiği Muğlaspor'u 6-0 mağlup etti. Sarı-kırmızılıların gollerinde Camara ve Moreno'nun da imzası vardı. Tabela bir futbol skorundan çok bakkal veresiye defterindeki alt alta toplama işlemine benzedi.
Futbolda bir tane atarsın sevinirsin, iki tane atarsın rahatlarsın, üç tane atarsın telefona sarılırsın. Altı tane atmak ise bambaşka bir kategori, artık sevinçten çok mesaiye kalmak gibi bir şey. Dördüncü golden sonra sevinmeyi unutup birbirine dönüp ne yapacağız şimdi diye bakan futbolcu ile fazla mantıyı tabağında çeviren adamın psikolojisi birebir aynıdır.
Tribün kültürü açısından da maç tam bir sosyolojik deneydi. İlk golde ayağa fırlayan amca ikinci golde atkısını savurdu, üçüncüde yanındakine sarıldı, dördüncüde skor tabelasına bakıp gözlüklerini sildi. Beşinci golde artık kimse bağırmıyordu, herkes birbirine kaç kaç diye soruyordu çünkü saymayı bırakanlar vardı. Altıncıda ise klasik Türk tribün refleksi devreye girdi, herkes telefonunu çıkarıp kaçırdığı gollerin videosunu aramaya başladı.
Altı farklı skorun şöyle bir adaletsizliği var, hangi golü anlatsan diğeri bozuluyor. Eve gidip hanıma anlatacaksın, Camara vurdu gol oldu diyorsun, hangisi diye soruyor. Moreno attı diyorsun, yine hangisi diye soruyor. Maç özeti izlemek için çay koyuyorsun, çay demlenene kadar özet bitiyor ama aklında kalmıyor. İnsan hafızası bu kadar bolluğa programlı değil, indirimde üç kilo domates alıp ikisini çürütmek gibi.
Muğlaspor cephesinden bakınca durum biraz pazar sabahı yanlış otobüse binmek gibi. Niyetin belli, yolun belli, ama bir bakmışsın şehir çoktan değişmiş. Deplasman dediğin zaten仪式 değildir, valiz toplarsın, tesislerden çıkarsın, taraftar yolunu gözler. Dönüş yolunda otobüsün içi sessiz olur, herkes camdan dışarı bakar, muavin bile gol mü oldu diye sormaya çekinir. Kimse kimseyi suçlamaz ama herkes aynı anda keşke evde halı saha maçına kalsaydık diye düşünür.
Kayserisporlular için ise maç pastırmalı sucuklu karışık tost gibi oldu, ne yediğini anlıyorsun ama doyduğuna inanamıyorsun. Haftalardır uykusuz bekleyen taraftar var, ligde her puan altın değerinde, adam stresle maça geliyor bir bakıyor takım şov yapıyor. Sevinçle tedirginlik arası o ince çizgi var ya, acaba çok mu sevindik nazar değer mi korkusu. Altıncı golden sonra sevinmek yerine tahtaya vuran, tespih çeken, yanındakinin omzuna vurup daha lig uzun diyen dayı kesin vardır.
İşin komiği altı sıfırdan sonra futbol konuşmak da zorlaşıyor. Taktik maktik kalmıyor, herkes filozof oluyor. Biri çıkıp diyor ki aslında önemli olan altı atmak değil, yememek. Diğeri diyor ki Muğla sıcaktır, Kayseri soğuktur, hava çarptı. Üçüncüsü top yuvarlaktır diyor ve konuyu kapatıyor. Türk futbolunun termodinamiği budur, skor büyüdükçe yorumlar küçülür, en sonunda her şey nasip meselesine bağlanır.
Velhasıl Kayserispor altı golle üç puandan fazlasını aldı, bir haftalık moral depoladı, grup sohbetlerine malzeme çıkardı. Muğlaspor ise tabeladaki sıfırı alıp valize koydu, umarız dönüşte bagajda unutur. Çünkü bu ligde bazen altı yersin bazen altı atarsın, mühim olan ertesi hafta sahaya yine aynı iştahla çıkmak. Kayseri'de bu hafta iştah vardı, hem de yarım düzine porsiyon.