SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
Suwen Kadın Futbol Süper Ligi'nde 9. hafta geride kaldı. Trabzonspor, evinde ağırladığı Beşiktaş ile 0-0 berabere kaldı. Gol sesi çıkmayan maçta iki takım da sahadan birer puanla ayrıldı.
Kağıt üstünde Trabzonspor ile Beşiktaş yazısını görünce bünyenin otomatikman beklentisi yükseliyor. Tribün dediğin yer zaten böyledir, daha takımlar sahaya çıkmadan herkes kafasında maçı 3-2 kazanmış, son dakikada bir de direkten dönen top eklemiştir. Sonra skor tabelasında kocaman bir 0-0 belirince herkes birbirine bakıyor. Sanki fırına ekmek almaya gidip tezgâhtarın bugün ekmek yok demesi gibi bir şey.
Aslında 0-0 da bir skor değil bir yaşam tarzı. Hele Karadeniz'de oynanıyorsa, hamsisiz hamsi tava, kolbastısız horon gibi. Herkes sahada bir şeyler yapıyor, koşuyor, bağırıyor, teknik alan bir ara karışıyor ama tabelaya bakıyorsun değişen hiçbir şey yok. Tıpkı evde salon temizliğine girişip üç saat sonra aynı koltukta telefonla yakalanmak gibi. Emek var, ter var, sonuç yine berabere.
Beraberliğin en güzel tarafı herkesin haklı çıkması. Trabzonsporlu diyor ki yenilmedik, Beşiktaşlı diyor ki deplasmanda kaybetmedik. İki taraf da akşam eve mutsuz ama gururlu dönüyor. Bu, bayramda el öpüp harçlık alamayan çocuğun yine de baklava yedim diye sevinmesine benziyor. Puan cetveline bir puan yazılıyor ama gönül cetveline kocaman bir eh işte yazılıyor.
Tribün kültürü açısından 0-0 maçlar ayrı bir sınavdır. Gol olsaydı herkesin bağıracak bir bahanesi olacaktı, gol olmayınca taraftar yaratıcılığa yöneliyor. Yanındakine sataşıyor, çekirdeği daha felsefi çitliyor, hakeme bile alışkanlıktan bağırıyor. Çünkü boş durmak tribüne aykırıdır. Tıpkı trafikte kırmızı ışıkta beklerken radyoya eşlik etmek gibi, gol yoksa tezahürat var.
Bir de bu maçların sosyal medya özeti var. Maçı izlemeyenlerin maç sonu uzman kesilmesi. Skor 0-0 olunca herkes taktik deha oluyor, herkesin elinde görünmez bir tahta kalemi var. Biri diyor kapanmayı bilemedik, öteki diyor deplasmanda bu sonuç iyidir. Oysa maç 90 dakika boyunca sahada oynanmış, yorum 90 saniyede mutfakta yapılmış. Bu özgüvenle ülke olarak her konuda milli takım kurabiliriz.
İşin güzel tarafı, Kadın Futbol Süper Ligi artık hafta sonu sohbetine girmiş durumda. Eskiden sadece erkek futbolu üzerinden dönen Trabzonspor-Beşiktaş gerginliği şimdi kadın futbolunda da yaşanıyor. Babayla oğul aynı ciddiyetle puan durumuna bakıyor, mahalledeki teyze bile bu hafta gol olmadı mı diye soruyor. Bu bile başlı başına bir kazanım. Gol çıkmamış olabilir ama lig, gündelik muhabbete gol atmış demektir.
Sonuçta Trabzon'da oynanan bu 0-0 kimseyi vezir de yapmadı rezil de. Herkes cebine bir puanı koyup evine döndü. Biri Karadeniz'in nemine, öteki İstanbul'a dönüş yoluna verecek bu golsüzlüğü. Ama kabul edelim, bazen en absürt hikâyeler golsüz maçlardan çıkar. Tıpkı bu yazı gibi, ortada gol yok ama anlatacak koca bir beraberlik var.