SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
İtalya Serie A'nın 10. hafta maçında Juventus, evinde Napoli'yi 2-0 mağlup etti. Turin'deki gece siyah beyazlıların istediği gibi gitti ve üç puan haneye yazıldı.
2-0 öyle bir skordur ki İtalyan futbolunun nüfus cüzdanında fotoğrafı vardır. Ne 1-0 kadar pinti ne 3-0 kadar gösterişli. Tam kıvamında bir makarna suyu tuzu gibi, ne eksik ne fazla. Juventus bu skoru alınca stadın hoparlöründen bile sanki bir rahatlama sesi yükseldi, herkes koltuğuna iki santim daha gömüldü.
Juventus tribününü bilmeyen için tarif edelim, burası düğünde halay çekmeyip kenarda takım elbiseyle zeytin yiyen dayıların tribünüdür. Sevinç bile ölçülüdür, gol olunca adam yanındakine dönüp kaşını kaldırır, bu bizde zafer çığlığına denk gelir. Napoli taraftarı deplasmanda susunca ortaya çıkan sessizlikte çimlerin büyüme sesini duymak mümkündü. Ev sahibi taraftar için bu sessizlik, üst kattaki kiracının sonunda taşınması kadar huzurlu bir şeydir.
Misafir takım olmak zaten zordur, hele Napoli gibi gelip Juventus deplasmanından puan çıkarmak, kayınvalidenin evinde televizyon kumandasını ele geçirmeye benzer. Herkes sana gülümser ama kumanda asla eline geçmez. Sahada da öyle oldu, top bir o kalede bir bu kalede gezdi ama maçın ağırlık merkezi ev sahibinin mutfağına kaymıştı. Napoli bir ara dengeyi kurar gibi yaptı, fakat İtalya'da denge dediğin şey genelde Juventus'un lehine bozulan bir terazi.
Bir de şu iki golle öne geçtikten sonra İtalyan takımlarının yaptığı o meşhur kilitlenme hali var. Bunu ancak evi temizleyip misafir bekleyen biri anlayabilir. Her yer silinmiş, koltuk örtüleri düzeltilmiş, kimse kımıldamasın isteniyor. Juventus da ikinci golden sonra sahayı öyle bir topladı ki Napoli forvetleri kendilerini yanlışlıkla mobilya mağazasında gibi hissetmiş olabilir. Nereye koşsan bir sandalye çıkıyor, nereye pas atsan bir sehpa.
Serie A'yı yıllardır izleyenler bilir, burası futbolun slow food restoranıdır. Herkesin acelesi varmış gibi yapıp aslında kimsenin acelesi yoktur. Taktik tahtaları o kadar doludur ki öğretmen tahtası gibi silgiyle yer açılır. Juventus ile Napoli maç yapınca da ortaya hızlı bir panayır değil, satranç turnuvası ciddiyetinde bir kovalamaca çıkıyor. Top kırk metrede bir mola verip etrafına bakıyor, acaba biri beni kovalamayı unuttu mu diye.
Ligin 10. haftası da ayrı bir psikolojidir. Artık kimse biz daha yeni başladık bahanesine sığınamaz, ama kış geldi diye battaniyeye sarılmak için de erkendir. Puan tablosuna bakıp hesap yapan taraftar, markette etikete bakıp iç geçiren emekli gibidir. Juventus için bu 2-0, işte o hesapta kasada para üstü almak gibidir. Az ama moral verir, poşetleri taşımayı kolaylaştırır. Napoli için ise fişi alıp evde farkı görmek gibidir, can sıkar ama hayat devam eder.
Sonuçta Turin'de kazanan Juventus oldu, Napoli eli boş döndü ve Serie A kaldığı yerden devam etti. Bu ligde kimse kolay kolay kahraman ilan edilmez, herkes önce faturasını öder. Juventus bu hafta faturasını iki taksitte ödedi, makbuzunu da 2-0 diye taraftarın buzdolabına astı. Buzdolabında duran her sonuç gibi bu da bir süre konuşulacak, sonra yenisi gelince mıknatıs değişecek.