SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
İspanya LaLiga'nın 11. haftasında Barcelona, evinde Deportivo Alaves'i 6-1 mağlup etti. Raqhinha ve Lamine Yamal ikişer, Fermin Lopez ve Anthony Gordon birer gol attı. Barcelona puanını 30'a yükselterek liderliğini sürdürdü, Deportivo Alaves ise 12 puanda kaldı.
Altı gol yemek diye bir laf vardır, genelde abartı sanırsın, meğer Barcelona için standart porsiyonmuş. Maç bir yerden sonra taktik mücadelesinden çıkıp fırından sıcak ekmek alma kuyruğuna döndü, herkes bir tane daha çıkacak mı diye bekledi. Alavesli oyuncuların yüzünde sabah otobüsü kaçırmış insan ifadesi vardı, Barcelonalıların ayağında ise ev terliği rahatlığı.
Tribün kültürü açısından da öğretici bir akşamdı. Barcelona taraftarı ilk iki golde yerinden fırladı, üçüncüde coşkuyla bağırdı, dördüncüde artık sevinci rölantiye aldı. Beşinci golden sonra yanındakine dönüp skor soranlar oldu, altıncıda ise sevinmekle gülmek arası bir şey yaşandı. Çekirdek çitleme hızı bile gol temposuna yetişemedi, millet çıtlatmayı bırakıp sayaç gibi skorborda baktı.
Raqhinha ve Lamine Yamal'ın ikişer gol atması, mahallede iki arkadaşın iddiaya girip halı sahada birbirini gaza getirmesine benzedi. Biri atınca diğeri boş durur mu, o da attı. Biri estetik peşinde, diğeri sayı peşinde gibiydi ama ikisi de sonunda aynı sonuca vardı. Taraftar için bulunmaz nimet, fantezi futbol oynayan için ise resmen bayram şekeri dağıtımı.
Fermin Lopez ile Anthony Gordon'ın golleri ise sofrada en sevdiğin yemeğin üstüne gelen çay gibiydi, aslında doymuşsun ama itiraz etmiyorsun. Kadronun genişliği bazen teknik mesele olur, bazen de misafirliğe gelen akrabaya ikram çıkarma telaşı gibi görünür. Barcelona'da herkes skora dokunmak istemiş, kimse eli boş dönmemiş. Gol listesi o kadar kalabalıklaştı ki tabelayı yazan adam mesai ücreti istemekte haklı.
Alaves cephesinden bakınca durum, yağmurda şemsiyesiz yakalanıp yine de ıslanmadım demeye çalışmak gibiydi. Attıkları bir gol, koca fırtınada bulunan tek kuru yer gibi değerli duruyor. Eve dönüp anlatacak bir şey var en azından, biz de boş dönmedik tesellisi. Fakat 12 puanda kalmak, cüzdanda ay sonuna kalan bozukluk hissi veriyor, idare eder ama gönül rahatlığı vermez.
Barcelona'nın 30 puanla liderliğini sürdürmesi ise ayrı bir gündelik hayat dersi. Kredi kartı ekstresi gibi, her hafta düzenli artıyor ve rakipler bakmaya korkuyor. Ligin zirvesi artık yarış pisti değil, Barcelona'nın önde koşup arada arkasına bakıp kimse geliyor mu diye kontrol ettiği sabah yürüyüşü gibi. Rakiplerin motivasyonu, diyetteki insanın dolaptaki baklavaya bakmaması kadar zor bir sınav.
Sonuçta bu 6-1, futbolun bazen adaletli bazen de acımasız bir mahalle abisi olduğunu gösterdi. Güçlü olan topu da oyunu da skoru da alıyor, diğerine ise anı biriktirmek kalıyor. Barcelona taraftarı eve ses kısıklığıyla değil kol yorgunluğuyla döndü, Alaves taraftarı ise teselliyi mizahta bulacak. LaLiga'da haftanın özeti net, Barcelona gol atmayı bırakmıyor, geriye kalan herkes hesap makinesiyle yaşamaya devam ediyor.