SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
Panathinaikos, Anadolu Efes'e 83-68 mağlup oldu. Karşılaşmanın ardından başantrenör Zeljko Obradovic, takımının EuroLeague seviyesinde bir performans ortaya koyamadığını söyledi. Cümle kısa, skor net, akşamın özeti bundan ibaret kaldı.
Normalde bir koç mağlubiyetten sonra hakeme, fikstüre, topun sekmesine, salonun klimasına kadar geniş bir şüpheli listesi çıkarır. Obradovic ise topu doğrudan ortaya koyup seviyemiz tutmadı demeyi seçti. Türk tribün kültüründe buna halı sahada yenilince abi haklısın deyip eve yürüme olgunluğu denir, Avrupa'da ise sadece kupa koleksiyonu kabarık olanlara tanınan bir lüks.
Panathinaikos taraftarı açısından durum biraz pazartesi sendromu gibidir. Sabah alarm çalar, aynaya bakarsın, dünkü planlar bugünkü enerjiyle uyuşmaz. Yeşillerin oyunu da öyleydi; isimler EuroLeague, cisimler sanki komşu mahalle turnuvasından ödünç alınmış gibiydi. Paslar bir gün önce konuşulmuş dedikodular gibi yerine ulaşmadı, şutlar da bayram ziyaretinde unutulan kolonya gibi havada kaldı.
Anadolu Efes cephesinden bakınca tablo bambaşka görünüyor. Rakibin seviyesiz kaldığı bir gece, ev sahibi için bulunmaz nimet; misafir keki getirmeyi unutmuş, sen de çayı iki kere demlemişsin. 83 sayı atmak, 68'de tutmak, üstelik Obradovic'li bir takıma karşı, ilaç niyetine galibiyet. Efes taraftarı muhtemelen maçtan çıkıp taksi parası bölüşürken bile keyifliydi, çünkü bazı geceler basketbol değil, aritmetik mutlu eder.
Skora ayrıca parantez açmak lazım, 83-68 öyle bağıran değil, fısıldayan bir fark. On beş sayı, basketbolda ne felaket ne tesadüf; tam olarak mutfakta bir şey yanıyor kokusu. Yetişsen kurtarırsın, yetişmesen camı açarsın. Panathinaikos dün gece camı açmayı seçti, Efes de mutfakta ne pişiyorsa afiyetle yedi. Ne uzatma dramı var, ne son saniye mucizesi, dümdüz bir ders.
İşin komik yanı EuroLeague seviyesi lafının kendisi artık bir ölçü birimi gibi. Tıpkı annelerin bu evde misafir ağırlanır mı ya da ustaların bu arabayla uzun yola çıkılmaz mı ayarındaki o kutsal eşik. Obradovic o eşiği işaret edince herkes anladı; mesele bir iki şutun girmemesi değil, bütün takımın o seviyenin altında katlı otoparkta kalması. Asansör bozuk, merdivenle çıkmak lazım, bacaklar da istemiyor.
Bir de Obradovic faktörü var, adamın kariyerine bakıp seviyesizlikten söz etmesi, emekli marangozun bu sandalye yamuk olmuş demesi gibi. İtiraz edemezsin, çünkü yamuksa yamuktur ve bunu en iyi o anlar. Genç koç söylese kriz çıkar, efsane söyleyince özeleştiri olur. Panathinaikoslu oyuncular için de durum zor; azar yemiyorsun ama daha kötüsü, hocan seni rakip analize bile layık görmüyormuş gibi hissediyorsun.
Velhasıl Atina'ya dönüş uçağı muhtemelen sessiz geçmiş, herkes camdan bakıp bulutları saymıştır. Anadolu Efes ise fişi çekip yoluna bakacak, çünkü EuroLeague'de bir hafta kahraman, bir hafta misafir oyuncusun. Obradovic'in cümlesi tarihe taktik notu olarak değil, bir ayna olarak geçecek. Seviyedeysen kalırsın, değilsen skor tabelası seni 83-68 ile kibarca uğurlar.