SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
Fransa Ligue 1'in 9. haftasında PSG, Le Havre'ı 5-1 mağlup etti. Gecenin yıldızı Achraf Hakimi oldu, yaptığı hat-trick ile skora doğrudan damgasını vurdu.
Sağ bekten hat-trick görmek, mahallede su tesisatçısının elektrik faturanı da ödemesi gibi bir şey. Kimse ondan bunu beklemez, yapınca da hem sevinirsin hem de asıl işini yapanlara dönüp bakarsın. Hakimi resmen elinde tornavidayla kapıyı açıp içeri üç gol bırakmış. Savunma oyuncusu dediğin biraz utangaç olur, kornere koşar, geri döner; bu adam forvetlerin kahvaltısına oturmuş.
Tribünde bunu izlemek ayrı bir komedi. İlk golde herkes klasik sevinir, ikinci golde sağ bek atınca tribün bir durur, birbirine bakar, o meşhur bakış atılır. Bizim forvetler ne iş yapıyor acaba diye içinden geçirmeyen yoktur. Üçüncü golde artık defans oyuncusunu alkışlamak ile forvete küsmek arasında kalırsın. Halı sahada takımın en çok koşan adamının bir de gol kralı olması gibi, sevinsem mi üzülsem mi bilemezsin, sonunda halaya kalkarsın.
Le Havre cephesinden bakınca durum daha da trajikomik. Adamlar maça çıkmış, plan muhtemelen Paris deplasmanından az hasarla dönmek, dönüşte benzinlikte tost yemek. Bir bakmışlar karşıda bek değil, gol makinesi var. Beş gol yemek, misafirliğe gidip ev sahibinin senin tabağına da oturması gibi. Ne tepki vereceğini bilemezsin, sadece tabelaya bakıp saate bakarsın.
Bu skorlar Ligue 1 izlemeyenlerin de favori malzemesi. Malum, sabah kahvede ligin adı geçince hemen o espri gelir, çiftçi ligi falan. Oysa 5-1'lik maçta bile hikaye aynı: Bir takım oynuyor, diğer takım izliyor, bir bek çıkıp herkesi gölgede bırakıyor. Ligin kalitesi tartışılır ama absürtlükte büyük finallere taş çıkarır. Çünkü başka hangi büyük ligde bir bek hat-trick yapıp manşeti forvetlerin elinden çalar.
İşin gündelik hayat tarafı da var. Hafta sonu hepimizin bir Hakimi anı vardır, ofiste kendi işini yapmayıp başkasının sunumunu parlatıp terfiyi kapan arkadaş gibi. Forvet olmak, evde mangalı yakıp etleri başkasına kaptırmak gibi bir şey artık. Koştur, pres yap, pozisyona gir, sonra arkadan gelen adam üç golle geceye damga vursun. İnsanın içinden istifa edip savunmaya geçesi geliyor.
5-1 zaten başlı başına garip bir skor. 1-0 ciddidir, 2-0 profesyoneldir, 3-0 keyiftir, 4-0'dan sonrası artık ciddiyetini kaybeder ve mahalle arası sayışmaya döner. Beşinci golde sevinme bile tembelleşir, taraftar gol olmuş gibi değil de kargo gelmiş gibi sevinir. Le Havre'ın attığı o bir gol ise tam teselli ikramiyesi, baklava tepsisi boşken kenarına yapışmış tek dilim gibi, varlığı yokluğundan daha hüzünlü.
Sonuçta PSG üç puanı aldı, Hakimi manşeti kaptı, Le Havre ise uzun bir dönüş yolculuğuna çıktı. Futbol bazen taktik tahtası değil, kimin canı daha çok istediyse onun gecesidir. Bu hafta canı en çok isteyen bek çıkmış, forvetler de muhtemelen soyunma odasında sessizce krampon bağcıklarını yeniden bağlıyor. Bir dahaki hafta hat-trick kaleciden gelirse hiç şaşırmayın, devir o devir.