SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
Beşiktaş Teknik Direktörü Vincenzo Italiano sistem değişikliğine gitmeye hazırlanıyor. Hyeon-gyu Oh'un son performansının ardından iç saha maçlarında Güney Koreli golcü ile Dusan Vlahovic'i içeren bir formül konuşuluyor. Detay şimdilik tek cümlelik bir fragman gibi duruyor, devamı klasik şekilde nokta nokta bırakılmış.
İtalyan bir teknik direktörün Türkiye'de sistem değiştireceğini duymak, çay ocağına espresso makinesi gelmesi gibi bir şey. Herkes önce bir durup bakıyor, sonra buhar sesine alışıyor. Bizde sistem kelimesi zaten sihirli bir battaniye, üşüyen herkes üstüne çekiyor. Kötü gidiş mi var, hemen sistem değişsin, iyi gidiş mi var, sistem oturdu.
İç saha ile dış sahayı ayırmak da tam bir Türk ev sahibi mantığı. Deplasmanda mütevazı oynayıp evde coşmak, dışarıda tost yiyip evde mangal yapmak gibi. Taraftar zaten iç sahayı mutfak gibi görüyor, herkesin eli ayağı alışmış, nerede bağıracağını biliyor. Haliyle hocanın evde iki santrforu aynı anda sahaya sürme fikri, kalabalık misafire iki tepsi börek çıkarmaya benziyor. Yetmezse ayıp olur.
Hyeon-gyu Oh meselesi de tribünün en sevdiği hikaye türünden. Az süre alıp çok iş yapan oyuncu bir anda mahallenin çalışkan çocuğuna dönüşür. Herkes onu överken gözlerinde bir umut parlar, sanki liseden yeni transfer olmuş gibi. Koşuyor, basıyor, rakip stoperi yoruyor, yetmiyor bir de gol atıyor. Böyle birinden sonra teknik direktörün kayıtsız kalması, komşunun baklavasını yiyip tarifini sormamak gibi olurdu.
Diğer tarafta Dusan Vlahovic var, adı bile tribünde yankı yapıyor. Öyle bir isim ki anons edilirken hoparlör bile bir ciddileşiyor. Onun yanında ikinci bir forvet düşünmek, düğünde halayın başına iki kişi geçirmek gibi. Biri çekiyor, diğeri destekliyor, davulcu bile şaşırıyor. Rakip savunma için de durum pek konforlu değil, birini tutayım derken diğeri boş kalıyor.
Bizde sistem değişikliği denince akla hep sayılar geliyor. Üçlü mü dörtlü mü, biri mi ikisi mi, baklava dilimi mi, çift piramit mi. Sanki sayıları doğru dizince takım otomatikman gol atacak. Oysa saha içinde işler genelde market listesi gibi yürüyor, yazdıklarınla eve getirdiklerin tutmuyor. Yine de tahtaya iki forvet yazmak taraftara iyi geliyor, en azından niyet belli oluyor.
Bu planın sadece iç saha için düşünülmesi de ayrıca komik ve mantıklı. Dışarıda sakin oğlan, evde aslan parçası modası Türk futbolunun klasiğidir. Evde herkes cesur, herkes önde basıyor, herkes kornerde ayağa kalkıyor. Deplasman otobüsü ise ayrı bir felsefe dersi, camdan bakıp hayatı sorguluyorsun. Hocanın evde vitesi büyütmesi bu yüzden kimseyi şaşırtmıyor, misafirperverlikte sınır tanımıyoruz.
Sonuçta ortada abartılacak bir devrim yok, daha çok evdeki koltukların yerini değiştirme hevesi var. Tutarsa herkes mimariden anlıyormuş gibi konuşacak, tutmazsa koltuklar eski yerine dönecek. Beşiktaş taraftarı da bu filmi ezbere biliyor, çünkü her sezon en az bir kez izliyor. Şimdilik elimizde iki isim, bir iç saha planı ve bolca hayal gücü var. Gerisini tribünde, çekirdek eşliğinde hep birlikte göreceğiz.