SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
Süper Lig'in 10. haftasında Konyaspor ile Galatasaray kozlarını paylaşıyor. Maç öncesi herkesin aklındaki soru aynı: kadrolar nasıl şekillendi, kimler sakat ve cezalı, hangi futbolcular ilk 11'de başlayacak.
Modern Türk futbolunda maç kadrosu beklemek, Ramazan'da iftar menüsünü beklemek gibidir. Herkes oruçlu gibi gergindir, herkes menüde ne olduğunu merak eder ama kimse fark etmez ne çıkarsa yeriz demez. Konyasporlu da Galatasaraylı da telefonunu elinden bırakmaz, sayfayı aşağı kaydırdıkça kaydırır, çünkü ilk 11'i ilk görmek mahallede fırından sıcak ekmek kapmak kadar kutsal bir önceliktir.
İşin güzel tarafı buna teknik direktörlerin kadro sınavı denmesi. Sanki iki hoca önlerinde test kitapçığıyla sınava girmiş de biri ilk soruda takılmış gibi. Oysa asıl sınav taraftarda yaşanır. Hangimiz kadroyu görüp bir anda taktik dehasına dönüşmedik ki. Kadro fotoğrafı düşer düşmez herkes bir anda satranç ustası olur, herkes belediye meclis üyesi ciddiyetiyle dizilişi yorumlamaya başlar.
Sakat ve cezalı sorusu ise Türk futbolunun yoklamasıdır. Sınıf öğretmeni kimler yok diye sorar ya, bizde de maçtan önce aynısı sorulur. Liste açıklanmadan rahat uyku yoktur. Apartman toplantısına kim gelmedi, düğüne kim takı takmadı, kadroda kim yok; bu üç bilgi olmadan Türk insanı haftaya başlayamaz. Eksik varsa eyvah denir, eksik yoksa da konuşacak başka bir eksik mutlaka bulunur.
Tribünde bu işin ayrı bir ritüeli vardır. Daha kadro belli olmadan çay ocağında diziliş kurulur, çekirdek çitlenirken hoca bunu oynatırsa yandık senaryoları yazılır. WhatsApp gruplarında yeğeninden dayısına herkes teknik direktördür. Biri kadroyu atar, ardından kısa bir sessizlik olur, sonra aynı anda beş kişi yazar. Sanki evde perdeyi değiştirmişsin de bütün komşular fikir beyan etmiş gibi bir hava eser.
Konyaspor ile Galatasaray maçının güzelliği de burada zaten. Biri iç sahanın ayazını, rüzgarını ve o bildiğin Anadolu inadını arkasına alır, diğeri büyük takım refleksiyle deplasmana da kendi evi rahatlığıyla gelir. Tıpkı misafirliğe giden akraba ile ev sahibi arasındaki ince pazarlık gibi. Biri oturun daha çay koyacaktım der, diğeri hiç rahatsız olmayın deyip çoktan koltuğa yerleşmiştir.
Bir de kadro belli olana kadar geçen o sosyal medya gerilimi var. Herkes muhabir, herkes istihbaratçı kesilir. Kampa şu alınmış, bu düz koşu yapmış, öteki tesisten gülümseyerek çıkmış diye bilgiler uçuşur. Sanki futbol takımı değil de meteoroloji balonu takip ediyoruz. Normalde komşunun perde rengini merak etmeyen adam, bir anda antrenman fotoğrafındaki yüz ifadelerini okumaya başlar. Futbol böyle bir şey, gündelik dedikoduya resmi forma giydirir.
Sonuçta kadrolar açıklanacak, ilk düdük çalacak ve bütün bu sınav muhabbeti ilk taç atışında unutulacak. Çünkü biz kadroyu değil, kadro üzerine konuşmayı seviyoruz. Konyaspor-Galatasaray maçı da tam bunun için biçilmiş kaftan. Doksan dakika top oynanacak, doksan saat kadro konuşulacak. Maç bitince de herkes ben demiştim diyecek, arşivde öyle bir şey olmasa bile.