SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
EuroLeague'de 9. hafta heyecanı yaşanıyor. Fenerbahçe, deplasmanda Real Madrid ile Movistar Arena'da karşı karşıya geliyor. Sarı-lacivertliler bu mücadeleye Valencia Basket yenilgisinin ardından çıkıyor.
Madrid deplasmanı EuroLeague'de öyle sıradan bir dış görev değildir, bildiğin tayin gibidir. Bavulu topla, havaalanında kahveni iç, sonra karşında beyaz formalarla tarihin kendisi dikilir. Fenerbahçe için bu maç, pazartesi sabahı alarmı erteleyip salı sabahı iki alarm birden kurmaya benzer, Valencia'da kaçan uykunun Madrid'de telafisi aranır.
Tribün kültürü açısından bakınca Movistar Arena, sessiz sinema salonu değil, uğultulu bir kaynana evi gibidir. Her hücumda bir homurtu, her düdükte toplu bir itiraz yükselir. Bizim deplasman tayfası ise orada üç yüz kişiyle üç bin kişiye kafa tutar, çünkü Türk taraftar için sayı değil desibel önemlidir, komşuyu rahatsız etme garantisi varsa görev tamamdır.
Valencia Basket yenilgisi sonrası sosyal medyadaki hava malum, herkes bir anda başantrenör, herkes genel menajer oldu. Bir yenilgiyle takım havlu atar mı diye soranlara en güzel cevap yine aynı tribünden gelir, daha Kasım'da havlu atan, Mayıs'ta plaj havlusu arar. EuroLeague uzun bir otobüs yolculuğu gibidir, dokuzuncu haftada cam kenarı için kavga edilmez, önce bir mola yerinde çay içilir.
Bu ligin fikstürüne bakmak, kredi kartı ekstresine bakmak gibidir, her hafta yeni bir kalem çıkıyor. Bu hafta Madrid, haftaya başka bir arena, arada bir de İstanbul'da çift maç haftası. Taraftarın cüzdanı değil ama kalbi yoruluyor, çünkü sevinçle üzüntü aynı gece içinde kargo teslimatı gibi kapıya geliyor. Perşembe gecesi plan yapmanın EuroLeague izleyicisindeki karşılığı, halı saha maçını Şampiyonlar Ligi finaliyle çakıştırmaktır.
Real Madrid dediğin takım zaten başlı başına bir kavram, sadece basketbol takımı değil, müzede sergilenen ama hâlâ koşabilen bir koleksiyon gibi duruyor. Topu eline alan sanki normal pas vermiyor da tapu devrediyor hissi yaratıyor. Fenerbahçe'nin işi bu yüzden zor ama keyifli, sonuçta kimse kolay lokma için Madrid'e gitmiyor, herkes hikâye biriktirmek için gidiyor, dönüş uçağında anlatacak bir şey olsun istiyorsun.
Maçın taktiği, istatistiği, eşleşmesi bir yana, bu tip gecelerde asıl mesele sinir yönetimidir. İlk çeyrekte geriye düşersen kumanda elinde terler, öne geçersen nazar korkusu başlar. Türk basketbol izleyicisi için ideal senaryo bellidir, son topa kalmasın, kalp çarpıntısı EKG'ye yansıyor. Ama EuroLeague senaristi bizim gibi düşünmüyor, illa son iki dakikayı kalbimizle izletiyor, nefesimizi kesip sonra gülümsetiyor ya da tam tersi.
Velhasıl Movistar Arena'daki bu randevu, haftanın puan cetvelinden çok ruh hali cetvelini ilgilendiriyor. Fenerbahçe Valencia sonrası moral toplamak, Madrid ise evinde ağırlığını koymak istiyor, ikisinin ortasında biz izleyiciler çekirdeğimizi almış bekliyoruz. Kazanan kim olursa olsun, ertesi sabah ofiste ilk cümle hazır, izledin mi gece maçı, Madrid deplasmanı yine Madridliğini yaptı.