SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
Ziraat Türkiye Kupası 3. Eleme Turu’nda Eskişehirspor ile Alagöz Holding Iğdır FK tur bileti için sahaya çıkıyor. Karşılaşma A Spor’dan şifresiz yayınlanıyor ve dakika dakika canlı anlatımla takip edilebiliyor.
Türkiye Kupası’nın bu turları futbol takviminin en dürüst dönemidir. Ligde herkes sistem, pres ve geçiş oyunu anlatır, kupaya gelince bütün felsefe tek cümleye iner: turu geçelim de nasıl geçersek geçelim. Üçüncü eleme turu özellikle güzeldir, çünkü henüz kimse kupa canavarı olmamıştır ama herkes bir geceliğine destan yazabileceğine inanır. Mahalle halı sahasında bir penaltı kurtarıp iki hafta anlatan abinin özgüveniyle sahaya çıkılır.
Maçın A Spor’dan şifresiz yayınlanması başlı başına bir toplumsal hizmettir. Normalde üyelik, taahhüt ve şifre kovalayan futbolsever kupa gecesi derin bir nefes alır. Kumanda elinde, çay ocakta, telefon diğer elde canlı anlatım sayfası açıktır. Bir ekran yetmez, ikinci ekran açılır, üçüncü ekranda da arkadaş grubunda teknik direktörlük yapılır. Herkes aynı anda hem izleyici hem yorumcu hem scout olur.
Eskişehirspor işin içine girince mesele sadece tur bileti olmaktan çıkar, biraz nostalji festivaline döner. Bu takımın adını duyanın aklına hemen tribün, bando ve es-es-es temposu gelir. Anadolu futbol romantizminin demirbaşlarındandır. Kupa maçı duyulunca taraftarın kafasında film anında başlar: serin bir akşam, dolu tribün, son dakikalarda gelen gol ve ertesi gün iş yerinde ballandıra ballandıra anlatılacak hikâye.
Öbür tarafta adı tabelaya zor sığan Alagöz Holding Iğdır FK var. İlk kez duyan biri bunu futbol kulübünden çok bir plaza girişi sanabilir. Holding var, şehir var, kısaltma var, hepsi üst üste binmiş. Spikerin doksan dakika boyunca bu ismi nefes almadan ve takılmadan söylemesi bile başlı başına bir kondisyon işidir. Bir süre sonra insan tur bileti için değil de çekiliş bileti için oynanıyor zannediyor.
Tur bileti lafı da ayrıca komiktir. Sanki gişeden numara alınıyor, bilet kesiliyor, üst tur veriliyor. Oysa bu bilet kuyrukta bekleyerek değil çamurlu ikili mücadeleyle, ıskalanan pasla, havaya dikilen topla alınıyor. Tur atlamak otobüste son boş koltuğu kapmaya benzer. Kimse nasıl oturduğunu hatırlamaz, önemli olan eve oturarak dönmektir. Kupada güzel oynamışsın, topa çok sahip olmuşsun, bunların pek hükmü yoktur.
Bir de bu maçları canlı anlatımdan takip etme sanatı vardır. Sayfayı her otuz saniyede bir yenileyen, pozisyonu önce yazıdan gören modern taraftarlık hali. Önce anlatımda ünlem işaretleri belirir, sonra evden bir ses yükselir. Arada internet iki saniye geriden gelir, komşunun sevinç sesiyle senin ekranındaki atak çakışır. Golün spoilerını yan daireden yersin. Buna rağmen kimse vazgeçmez, çünkü kupa gecesi telefonsuz durmak pek mümkün değildir.
Günün sonunda Eskişehirspor ile Alagöz Holding Iğdır FK arasındaki bu eşleşme kupanın neden sevildiğini hatırlatıyor. Biri mazisiyle tribünü hareketlendiriyor, diğeri kısa yoldan büyüme iştahıyla geliyor. Ortada şifresiz bir yayın, elde telefon, dilde tur muhabbeti var. Kazananı bugünden ilan etmeye gerek yok, kupanın güzelliği zaten burada: herkes turu hayal eder ama hikâyeyi asıl yazan yine tribün olur.