SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
Trendyol Süper Lig’in 9. haftasında Çaykur Rizespor ile Trabzonspor Karadeniz derbisinde karşı karşıya geliyor. Mücadele Çaykur Didi Stadı’nda oynanacak. Maç öncesi Trabzonspor’un ilk 11’i de belli oldu.
Şimdi kabul edelim, bu sıradan bir lig maçı değil, aynı sülalenin iki inatçı tarafının bayram kahvaltısında buluşması gibi bir şey. Aynı denizden hamsi yiyen, aynı yağmurda ıslanan, aynı dik yokuşta nefes nefese kalan iki şehir, doksan dakika boyunca birbirine hiç tanışmamış gibi davranacak. Dışarıdan bakana üç puan kavgası, içeriden bakana kim daha Karadenizli tartışması.
İlk 11’in açıklanması da bu derbinin ayrı bir seremonisi. Normalde resmi hesap bir fotoğraf paylaşır, ama etkisi markette etiket değişimi gibidir, herkes bir anda o rafa koşar. Kadroya bakmak yetmez, büyüteçle incelenir, ekran görüntüsü alınır, aile grubuna atılır. Her Trabzonsporlu o an itibariyle kendini geçici teknik direktör, kondisyoner ve aynı zamanda hakem hocası ilan eder.
Rize deplasmanı zaten başlı başına bir doğa belgeseli. Çaykur Didi Stadı’na giden bilir, hava tahminine bakmaya gerek yoktur çünkü cevap her zaman aynıdır, yağmur ihtimali ve daha fazla yağmur ihtimali. Top ıslak zeminde ayrı kayar, tezahürat ıslak havada ayrı yankılanır, şemsiye açmaya çalışan deplasman taraftarı ayrı bir mücadele verir. Burada topu kontrol etmekten çok, hayatı kontrol etmek zordur.
Tribün kültürü açısından Karadeniz derbisi, horonla ıslık karışımı garip ama çok samimi bir düğün gibidir. Bir taraf durmadan anlatır, diğer taraf durmadan cevap verir ve kimse gerçekten susmayı düşünmez. Rizesporlu için bu maç, büyük komşuya evin girişi dar değil biz büyümedik mesajı vermektir. Trabzonsporlu için ise fırtına unvanını bavula koyup Rize’ye götürmek ve ıslanmadan geri getirmeye çalışmaktır.
İşin taktik kısmı da çay bardağı muhabbetine döner. Herkes dizilişe bakar ve aynı yorumu farklı tonda yapar, bu kadro ofansif mi defansif mi yoksa akrabaya hatır için mi kurulmuş. Kağıt üstünde 4’lü savunma görünen şey, sağanak altında bazen 8’li baraj, bazen de otobüs durağında unutulmuş şemsiye gibi durabilir. Zemin ağırlaşınca pas oyunu yerini uzun topa bırakır, uzun top da yerini Allah ne verdiyse vur gitsin felsefesine bırakır.
Bir de maç günü sosyal medya cephesi var ki orası ayrı bir stat. Daha düdük çalmadan kadro fotoğrafının altında yüzlerce taktik profesörü, hava durumu uzmanı ve akraba kontenjanından milli seçici belirir. Biri kadroyu beğenmez, öteki fazla beğenir, üçüncüsü beğenip beğenmediğini maçtan sonra karar vermek üzere erteler. Skor tahmini yapmak, Rize’de güneşli gün tahmini yapmak kadar risklidir ama herkes yine de yapar.
Sonunda olan yine aynı olacak, yağmur yağacak, tansiyon yükselecek, herkes sesi kısılana kadar bağıracak ve Karadeniz’in iki dik çocuğu birbirini ittire ittire zirveye yürümeye çalışacak. İlk 11’ler unutulacak, mücadele hatırlanacak, pazartesi sabahı herkes işe çay ocağı muhabbetinde kaldığı yerden devam edecek. Çünkü bu derbide asıl mesele kadroda kimin olduğu değil, o kadronun ıslak formayla ne kadar inatlaşabildiğidir.