SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
Ligue 1’de Paris Saint-Germain ile Lyon arasında oynanacak karşılaşma 26 Ekim Pazartesi gününe ertelendi. Maçın saati ve yayın kanalı da belli oldu.
Pazartesi gününe maç koymak başlı başına tuhaf bir iştir, çünkü pazartesi zaten ertelenmiş bir hayattır. Alarm çalmış, kahve soğumuş, trafik kilitlenmiş, patron toplantı yazmış; bir de üstüne PSG - Lyon izleyeceksin. Fransız fikstürü resmen haftaya şöyle bir ayar vermiş: Madem herkes uykusuz ve mutsuz, bari bunu yüksek tempoyla yaşayalım.
Bu CANLI başlıkların hastasıyız zaten. Maç saat kaçta, hangi kanalda sorusu Türk futbolseverin milli marşıdır. Sanki roket fırlatılacak, hep birlikte geri sayım yapıyoruz. Google’a yazan, eşe dosta soran, grupta bilgi dilenen... Halbuki cevap üç saniyelik bir bilgi ama biz onu destan gibi yaşıyoruz. Pazartesi maçını sormak da ayrı seviye, çünkü kimse pazartesiye plan yapmaz, pazartesiye maruz kalır.
Tribün kültürü açısından pazartesi deplasmanı tam bir fedakarlık abidesidir. Gidenin gözünden yaş gelir, kalanın aklı kalır. Lyon taraftarı için Paris’e pazartesi gitmek, patronundan izin istemek değil neredeyse af dilemek demektir. Sabah treni, gece dönüşü, salı sabahı işe zombi gibi gitmesi garantili. Buna rağmen o otobüse binen adama forma değil, madalya verilmelidir.
Evden izleyen tayfa için de durum farklı değil. Pazartesi maçı izlemek, diyetin ortasında baklava koklamak gibidir. Televizyon bir yanda, yarının sunumu diğer yanda, aklın bir köşesinde bitmemiş ütüler. Biri dizi izleyecek, biri ödev soracak, sen kumandayı kaptığın gibi evin merkezini kapatan defansif orta saha gibi olacaksın. O koltuk artık en pahalı loca sayılır, kimse kusura bakmasın.
İşin PSG tarafı ayrı komedi. Normalde cumartesi şov yapıp pazarı krallar gibi geçirecekken şimdi iş pazartesiye kalmış. Lüks yemekten sonra hesabı pazartesiye yazdırmak gibi bir şey bu. Işıklar tamam, şov tamam ama seyircinin yarısı göz kapaklarıyla kavga ediyor. Lyon için ise pazartesi bulunmaz nimet; hafta sonu kalabalığı olmadan, herkes uyumaya çalışırken sürpriz yapma fırsatı.
Bir de yayın arama ritüelimiz var. Kanal belli olmuş deniyor ama o kanal sende var mı, uygulama güncel mi, şifre hatırlanıyor mu, hepsi ayrı bir eleme turu. Maçtan önce kumanda avı, link avı, frekans avı yaşanıyor. Sonunda ekran açılınca yaşanan sevinç neredeyse gol sevinciyle aynı. İnsan bazen düşünüyor, biz maçı mı özledik yoksa bu kaosu mu seviyoruz diye.
Sonuçta takvim yapmış yapacağını, bizi yine pazartesiye mahkum etmiş. Ama kabul edelim, pazartesi PSG - Lyon izlemek haftaya tatsız başlayıp ilk ısırıkta içinden çikolata çıkan kek gibi. Alarm yine çalacak, trafik yine kilitlenecek ama bu sefer bahanemiz hazır: Dün gece maç vardı. Pazartesi sendromuna bundan daha onurlu bir kılıf bulunamaz.