SPOR MİZAHI · Gerçek haberden esinlenen mizahi yorum.
Şampiyonlar Ligi'ndeki performansıyla beğeni toplayan Galatasaray'ın yaz transfer döneminde Lokomotiv Moskova'dan kadrosuna kattığı Aleksey Batrakov, Rus eski futbolcu Fedor Smolov'un YouTube kanalına konuk oldu. Programda takım arkadaşı Osimhen ile ilgili bir anısını anlatan Batrakov, yaşananları harika bir jest olarak tanımladı.
Modern futbolun en gizemli transfer denklemi şudur: Moskova'dan İstanbul'a gelen bir oyuncu, eski bir golcünün YouTube kanalında bugünkü santrforunu övüyor. Eskiden kamplar, tercümanlar ve menajerler vardı; şimdi her şey bir mikrofon, iki koltuk ve arkada loş bir ışıkla çözülüyor. Yakında kulüpler resmi açıklamaları da yorumlara sabitlenen linkle yapacak diye korkuyorum.
Osimhen'in harika jest yapması artık Şampiyonlar Ligi'nde gol atmak kadar rutin bir hale geldi. Bir gün bakıyorsun rakip savunmayı dağıtmış, ertesi gün yeni gelen arkadaşına abilik yapmış. Bizim mahallede buna apartmana yeni taşınana boş tabakla börek götürmek denir, Avrupa'da ise takım kimyası diyorlar. Aradaki tek fark, bizim böreğin üstüne susam dökülüyor, onlarınkinin üstüne prime time övgü yağıyor.
Tribün de bu işi hiç kaçırmıyor. Bir YouTube kesiti düşsün yeter, sabaha kadar kırk farklı hesap kırk farklı anlam çıkarıyor. Biri jestin büyüklüğünü analiz ediyor, biri Batrakov'un Türkçeye ne zaman geçeceğini tartışıyor, biri de hemen formaya isim yazdırmaya koşuyor. Bizde sevgi böyle yaşanıyor: Önce şüphe, sonra caps, sonra tam sahiplenme. Transferin üçüncü haftasında futbolcuya mahallenin çocuğu muamelesi yapma hızımız, internet kotasından bile hızlı.
Batrakov açısından düşünün: Birkaç ay önce Lokomotiv Moskova'daydın, şimdi Galatasaray'dasın ve Şampiyonlar Ligi'nde herkes seni konuşuyor. Bu geçiş, kışın paltoyla dolaşırken bir anda tişörtle vapura binmeye benziyor. Alışman lazım; bir yanda kar, taktik disiplin ve sessiz tribünler, diğer yanda koro halinde ıslık, davul ve doksan dakika hiç susmayan bir uğultu. Adaptasyon dedikleri şey bizde halı sahada yeni takıma düşmek gibidir, önce seni yoklarlar sonra pas vermeye başlarlar.
Smolov'un YouTube kanalı da ayrı bir futbol gerçeği. Aktif futbolu bırakan herkes bir süre sonra ya yorumcu oluyor ya teknik adam ya da ışıklı fonun önünde soru soran adam. Futbolcular için emeklilik, kramponu çıkarıp mikrofonu takmak demek. En güzel tarafı da kimse ofsaytı VAR'da beklemiyor, kimse 90+6'da kalp krizi geçirmiyor. En fazla heyecan, videonun ortasında gelen reklamı atlayamamak.
İşin komik tarafı, bizim beğeni eşiğimizin Şampiyonlar Ligi seviyesinde olması. Bir oyuncu iki maç iyi oynasın, hemen hayal kurmaya başlıyoruz. Kahvede, metrobüste, aile grubunda herkes teknik direktör kesiliyor. Batrakov da bu ilgiyi garipsemiş olabilir, Moskova'da alkış başka, İstanbul'da başka. Bizde beğenmek yetmez, sahipleniriz, üstüne espri üretiriz, yetmezse lakap takarız. Sevgi gösterimiz biraz gürültülüdür, kabul.
Sonuçta ortada ne kavga var ne polemik, sadece yeni gelen bir oyuncunun anlattığı sıcak bir anı var. Futbolun bu kadar kavgaya, VAR'a ve sonsuz tartışmaya gömüldüğü bir dönemde harika bir jest duymak insana iyi geliyor. Belki de Şampiyonlar Ligi'ni kazanmanın yolu çok koşmaktan değil, soyunma odasında birbirine böyle davranmaktan geçiyordur. Osimhen jest yapmaya, Batrakov anlatmaya, biz de izleyip gülümseyerek abartmaya devam edelim.