Efendim, futbol dünyasının o malum, 'derbi' denen şenlikli (!) günlerinden birini daha geride bıraktık. Hollanda Eredivisie'de Ajax ile PSV karşı karşıya geldi, bizim yeni transfer Sofyan Amrabat da 'Ben de varım!' dedi ama o ne gelişti öyle! Maç 3-1 PSV'nin lehine bitince, Amrabat'ın Ajax kariyerine başlangıcı pek de 'Merhaba dünya, ben geldim!' tadında olmadı, daha çok 'Merhaba dünya, ortalık karıştı!' modunda geçti.
Fenerbahçe'den Ajax'a 'yeni bir başlangıç, sakin bir liman' diye gelen Amrabat kardeşimiz, yedek kulübesinde oturduğu 53. dakikaya kadar her şeyin yolunda olduğunu düşünmüş olmalı. Ama sahaya bir girdi, sanırsın bir anda Kurtlar Vadisi Amsterdam şubesine ışınlandı! PSV, yenilmezlik serisini sürdürürken, bizim Amrabat da 'ilk maçtan yenilgi' serisine (!) başlamış oldu. Hani derler ya, 'ilk maç şanssızlığı', bu bayağı bir 'ilk maç talihsizliği' oldu.
Maçın son bölümünde, tam da skoru kabullenmeye başlarken, 80. dakikada Ruben van Bommel diye bir arkadaş, Ajax'tan Aaron Bouwman'a 'hava topu' diye bildiğimiz şeyi, 'kavga topu'na çeviriverdi. Faul müydü, kung-fu muydu anlayamadan ortalık bir anda ana-baba gününe döndü. Futbolcular, sanki 'kim daha çok itişecek' yarışmasına girmiş gibiydi. Bizim Amrabat da o hengamenin içinde 'Ben ne işe karıştım böyle?' der gibi bir ifadeyle sahada dolanmış olmalı.
Maç sonrası Amrabat'tan gelen açıklama ise tam bizlik: 'Hayal kırıklığı hakim. Elbette tamamen dolu bir stadyumda ilk maçıma çıkmaktan dolayı mutluyum. Sıcak bir karşılama oldu. Ama kaybettiğinizde asla mutlu olamazsınız.' dedi. Sanki stadyum dolu olması ve 'sıcak karşılama' dedikleri o saha içi itiş kakışlar Amrabat'ı teselli etmiş gibi. Bir de diyor ki 'İlk yarıda 2-1 veya 3-1 öne geçseydik, tamamen farklı bir maç olurdu.' E tabi Sofyan'ım, o zaman belki dayak yiyen değil, atan taraf olurdunuz. Ne diyelim, Hollanda'ya hoş geldin Sofyan, sanırım orada kavgasız maç olmuyor!