Vay be, Fatih Tekke de 'Yeter be!' deyip montu fırlatıp gitmeye kalkışmış ama ne yazık ki kapıdan döndürmüşler! Hani olur ya, çocuk evden kaçmaya kalkar, kapıda annesi 'Nereye evladım, otur bakayım!' der, aynen o hesap. Ferencvaros maçında işler sarpa sarınca Fatih Hoca 'Ben yokum!' demiş ama Trabzonspor yönetimi 'Hop hemşerim, nereye?' diyerek istifasını kibarca reddetmiş. Şimdi adamcağız son antrenmana çıkmış, yüzünde 'Ne yapayım, beni salmadılar ki' ifadesiyle.
Tekke de sağ olsun, kulübün sitesinden bir açıklama patlatmış. Demiş ki, 'Ferencvaros mağlubiyetinden sonra duygusal bir yoğunluk yaşadım, kendi inisiyatifimle bir karar aldım.' Yahu Fatih Hoca, hepimiz yaşamadık mı o duygusal yoğunluğu? Sanki sen tek başına stadda ağladın. Ama neyse ki 'Trabzonspor'a karşı taşıdığım sorumluluğun farkındayım' diyerek, sanki istifa etmeye kalkışan kendisi değilmiş gibi devam etme kararlılığını yinelemiş. Tabii bir de başkan Ertuğrul Doğan'a, yönetime, futbolculara, herkese teşekkür etmeyi de unutmamış. Herhalde 'Beni bırakmadığınız için sağ olun' demek istedi.
Şimdi Tekke'ye göre 'çok güçlü ve çok değerli bir oyuncu grubumuz var'mış ve 'çok iyi bir takım olacaklar'mışız. Valla hocam, madem öyleydi, Ferencvaros maçında neden gitmeye kalkıştın diye sormazlar mı adama? Neyse, 'dün akşamın üzerine bir çizgi çekip önümüze bakma zamanı' diyerek klişeler şelalesini de akıtmış. Hatta bir de üstüne 'birlikte mücadele etme, birlikte ayağa kalkma ve hep birlikte yaşayacağımız zaferlere kenetlenme zamanı' diye gaza getirmiş milleti. Hadi bakalım, bu kaçıncı 'bir çizgi çekme' sözü? Umarız bu sefer o çizginin üzerine yeni bir çizgi çekmek zorunda kalmazlar. Yani özetle, Fatih Tekke 'ben gidiyorum' dedi, ama Trabzonspor 'hayır gitmiyorsun' dedi, o da 'tamam o zaman, aynı inanç, aynı kararlılık' diyerek kaldığı yerden devam etti. Futbol dünyasında bir gün normal bir istifa göremeyecek miyiz acaba?