Trabzonspor'un file bekçisi Andre Onana, Avusturya dağlarında kamp yaparken öyle şeyler anlatmış ki, dinleyenin ağzı açık kalır. Özellikle Fatih Tekke hocasını anlatışı var ki, "Taktiksel anlamda bir çılgın!" diyor. Vallahi hoca saha kenarında taktik tahtasını kırıyor, oyunculara 'deli misiniz?' diye bağırıyor sanırsın. Ama bu 'çılgınlıkla' geçen sezon kupayı almışlar, demek ki işe yarıyor. Onana da "görev tamamlandı" diye sosyal medyadan bir mesaj atmıştı, millet "gidiyor mu?" diye dedikodu kazanı kaynatırken, adam aslında sadece hedefi tutturduğunu söylemiş. Sonra da başkan "kal" deyince, kim durur ki? Mutlu olduğu yerde, sözünde duran başkanla anlaşmış, herhalde rakamlar da mutlu etmiştir, ne de olsa futbol bu!
Ama asıl bombayı Onana, Türkiye'de yaşadığı, hayatının şoku olan o anıyla patlatmış. Hani şu Fenerbahçe deplasmanında Okay'ın kırmızı kart görüp maçı kaybettikleri, son saniyeye kadar mücadele ettikleri maç var ya... Biz de ekran başında "Ah be çocuklar!" diye saçımızı başımızı yoluyorduk. Maç bittikten sonra bizim Onana soyunma odasında arkadaşlarını tebrik ediyor, hocanın nutkunu dinliyor. Tam rahatlamışken bir de ne görsün? Başkan içeri dalıyor! Onana da şaşkınlıkla izlerken, başkan kaybedilen maça rağmen oyunculara tek tek teşekkür edip, **prim vermiş!** Düşünebiliyor musunuz, Onana diyor ki: "Hayatımda ilk kez kaybedilen bir maç için prim verildiğini gördüm!" Yahu Onana'cım, sen bu ligde daha nelere şahit olursun kim bilir! Bizim bildiğimiz futbolda prim kazanan alır, kaybeden teselliyi bir sonraki maça bırakır. Demek ki Trabzon'da futbolun kuralları biraz farklı işliyor, "Mücadeleye de ödül var!" demişler. Garibim Onana, bu yeni düzene daha alışacak gibi.
Tabii Onana sadece bu "prim şokuyla" kalmamış, birçok konuya değinmiş. Uğurcan Çakır için "kimsenin yeri dolmaz" dedikten hemen sonra "benim de, Uğurcan'ın da, kimsenin de yeri vazgeçilmez değil, dolar" diyerek kendi içinde küçük bir paradoks yaratmış. Hani az önce dolmazdı Onana? Neyse, genç kalecilere güveniyorlarmış, "gelecek emin ellerde" diyor. Trabzon'daki taraftar tutkusundan da bahsetmiş, taksi şoförleri arabasının önünü kesip fotoğraf çektirmek istiyormuş. Onana da ilk başta "beni kaçırıyorlar herhalde" diye korkmuştur kesin. Ama sonra sevgi gösterisi olduğunu anlamış. Eh, dil bariyeri olsa da gönüller birmiş işte. Bu sezonun geçen yıldan daha zor olacağını, ama hep birlikte başaracaklarını da eklemiş. Bakalım bu "kaybedene prim" mentalitesiyle bu zorlu sezonu nasıl aşacaklar, şahsen merak ediyorum.