Gençlerbirliği'nde koltuk savaşı mı desek, koltuğun kendi kendine sahibini bulması mı desek, bilemedim şimdi. Haydar Arda Çakmak, "tek aday" rüzgarıyla estirdiği o muhteşem seçimde, kulübün başına yeniden geçti. Yahu bir seçime giriyorsun, karşında kimse yok. Resmen rakipsiz şampiyonluk ilan etmiş gibi bir durum. Kahvede bile iddiaya girsek, tek oran veren bayi iflas ederdi. Demokrasi şöleni dedik ama sanki biraz "mecburi hizmet" gibi olmuş, ne dersiniz?
Haydar Başkan da hemen kaptı mikrofonu, başladı dert yanmaya: "Yönetim içinde fikir ayrılıkları olabilir, eyvallah ama keşke bu genel kurulu şimdi yapmasaydık be arkadaşlar!" Kardeşim, tek aday sensin, yine sen seçildin. Fikir ayrılığına düşenler kulübü genel kurula götürdü diye, sen "Daha uygun zamanda yapsaydık" derken, sanki farklı bir sonuç bekliyordun? Hani kimsenin beklemediği bir sürpriz mi olacaktı? Bir de üstüne, "Kulübün yüzlerce problemi varken, genel kurul en son gündem olmalıydı" demesi yok mu... Vallahi sanki bu genel kurul kendi kendine oldu, başkanın hiçbir dahli yokmuş gibi bir hava... Komiksin Haydar Başkan, komik!
Neyse, lafı toparladı, "Kırgınlıklar, kavgalar bitti, ben herkesi affediyorum, herkesten de af diliyorum" diye barış elçisi misali bir kapanış yapmış. Aman ne güzel! Madem herkesi affedecektin, o baştaki serzenişler neyin nesiydi? Herhalde koltuğa yeniden oturunca bir "Zen" modu geldi başkana. Bakalım bu "yeni" yönetimle Gençlerbirliği o bahsettiği "hak ettiği yerlere" gelebilecek mi? Ya da daha doğrusu, bu kadar "fikir ayrılığı" ve "yüzlerce problem" arasında, bu "tek adaylı" başkanlık koltuğu kulübü nereye götürecek? İzleyip göreceğiz, bizim kahve köşesinden de yorumlamaya devam!