Şimdi efendim, bizim bildiğimiz Galatasaray yönetimi genelde transferde 'bizim dediğimiz olur' modundadır ya hani, Singo mevzusu öyle değilmiş. Inter ve Napoli gibi İtalya'nın iki devinin radarına giren Wilfried Singo, bizimkileri resmen ikiye bölmüş durumda. Sanki evde miras kavgasındaymış gibi, bir taraf 'Şuradan biraz daha koparırız' derken, diğer taraf 'Aman bu yükten kurtulalım' diye göbek atıyormuş içinden. Yani anlayacağınız, ortada bir Fildişi Sahilli oyuncu var, ama bizimkiler onun değerini tartarken birbirine girmiş vaziyette!
Şimdi masanın bir tarafında, gözleri dolar işaretine dönmüş, elinde hesap makinesiyle '55 milyon euro' diye tutturmuş bir ekip var. Bunlar diyor ki, 'Abi adamın çıkış maddesi 55, niye daha aza verelim ki? Inter de gelse, Napoli de gelse, basacak parayı, yoksa Singo bizim!' Böyle bir özgüven, böyle bir 'zengin oluyoruz' havası. Sanki o parayla hemen gidip Mars'tan arsa alacaklar. Helal olsun valla, vizyon dedikleri bu olsa gerek!
Diğer tarafta ise, daha ayakları yere basan (ya da basmaya çalışan) bir kesim var. Onlar da diyor ki, 'Ya arkadaşlar, adam senede 5 milyon euro maaş alıyor, oynadığı maç sayısı parmağımızın yarısı kadar. Üstüne üstlük, oturduğu yerden bize bu kadar pahalıya patlıyor. Bırakın 55'i falan, 35-40 milyon da gayet iyi para. Hemen verin gitsin, bari zararımızı minimize edelim!' Hani şu 'elden çıkaralım da başımız ağrımasın' mantığı var ya, işte tam da o ruh hali. Sanki Singo değil de, 'bizim köylü' Ahmet'in tarlası satılıyor, acele edelim de alıcı kaçmasın hesabı!
Artık bu 'paralı patronlar' ile 'hesap kitap yapan yöneticiler' arasındaki tatlı-sert kapışma nasıl sonuçlanır, Singo 55 milyona mı uçar, yoksa 35-40'a 'hadi git yolun açık olsun' mu denir, hep birlikte göreceğiz. Ama bir gerçek var ki, bu transfer dönemi Galatasaray yönetim kurulunda bayağı heyecanlı geçecek gibi. Şimdiden patlamış mısırları hazırlayın derim, bu film daha bitmedi!