Duydunuz mu beyler, Sivas'ın efsanesi Ziya Erdal, sahadaki kramponlarını çıkardı ama Sivasspor'dan paçayı kurtaramadı! Adam resmen kırmızı-beyaz formalı bir yaşam sürmüş, '17 yıl' dedikleri, normal bir insan için lise, üniversite, askerlik, evlilik falan demek. Ziya abimiz ise bu süreyi sadece Sivas'ta futbol oynayarak geçirmiş. Şimdi de 'yeter artık kenardan izlemeyeyim' demiş olacak ki, antrenör olarak geri dönmüş. Vay be, azim dedikleri bu olsa gerek!
Düşünsene, 2006'da PAF takıma gel, sonra biraz gurbet yüzü gör (Kırşehirspor, Anadolu Üsküdar), anla ki Sivas gibisi yok, geri dön ve yaklaşık 15 yıl aralıksız o formayı terlet. Adam haklı olarak 'ben buranın demirbaşıyım' havasında. Şimdi de yardımcı antrenör koltuğuna oturmuş, ama belli ki gözü bir gün o şef koltuğunda. 'İlk adımı attığımda hayalleri olan genç bir sporcuydum' demiş, belli ki o hayaller bitmemiş. Şimdi sahada koşmak yerine kenardan 'koş aslanım, bas presi!' diye bağırma görevi var. Bakalım o 17 yıllık tecrübeyi sahaya nasıl yansıtacak?
Tabii Sivasspor son 1-2 yıldır biraz sancılı, hele o transfer tahtası mevzuları falan... Ama işte tam da bu noktada Ziya Erdal gibi 'bu forma benim ikinci derim' diyen adamlara ihtiyaç var. Kulüp başkanı Burak Özçoban ve İsmet hocaya teşekkürleri yağdırmış, zaten gelmesi de onların ricasıyla olmuş. Bir de bakmışsın eski takım arkadaşlarıyla şimdi hoca olarak çalışıyor. Düşünsene abi, dün beraber şakalaştığın adama bugün 'Şu antrenmanı daha sıkı yap!' diyeceksin. Çok farklı bir kulvar demiş Ziya Erdal, haklı. Futbolcuyken sadece topu kovalar, şimdi takımın gidişatını kovalayacak. Taraftarlara da birlik çağrısı yapmış. E haklı, taraftar olmazsa o koltuğun da bir anlamı kalmaz. Hadi bakalım, Sivasspor bu sefer Ziya Erdal'la küllerinden doğar mı göreceğiz!