Vay arkadaş, Brezilya'nın efsanevi kaptanı, nam-ı diğer Carlos Dunga, çıkmış bize resmen ışık tutmuş! 1994 Dünya Kupası'nı kazanmış bu abimiz, Türkiye'nin 2026 Dünya Kupası'na veda etmesini "beklenti çok yüksek olduğunda büyük hayal kırıklığı yaşanır" diye özetlemiş. Pes doğrusu! Sanki biz "Yaşasın, bekliyorduk zaten elenmeyi!" diye sevinip duruyorduk da Dunga gelip bizi gerçeğe uyandırdı. Allah'tan Dunga var da, bu derin sosyolojik ve psikolojik tespiti bize hatırlattı. Yoksa biz Türk milleti, "neden hep son dakikada gol yiyoruz?", "neden favori takımlara yeniliyoruz?" diye düşünüp dururduk, meğerse sebebi beklentimizmiş! Bak hele bak, Dunga'mız bize resmen yeni bir ufuk açtı.
New York'taki finallerin ev sahibi stadında, 1994'teki o destansı zaferlerini anarken, 2026'nın favorilerini de açıklamış Dunga. İspanya ve Fransa cepte, Arjantin'e de "o kadar iyi değil ama ben her zaman şans veririm" diyerek bir kıyak geçmiş. Eh, sen Arjantin'e kıyak geç de, biz burada sıcaktan, 5 oyuncu değişikliğinden, su molalarından bahseden Dunga'yı dinleyelim. Hakikaten, futbol çok değişti. Eskiden maçta adam su molası dese, "sen ne içtin oğlum?" derlerdi, şimdi 25 dakikada bir çay molası gibi molalar veriliyor. Değişiklikler de öyle, bir bakmışsın yorulana değil, canı sıkılana da değiştiriyorlar takımı.
Neyse ki Dunga bir de "Türkler Brezilyalıları çok seviyor, buna şahit oldum" diyerek gönlümüzü almış. Yani tamam elendik, beklentimiz de varmış ama en azından sizi seviyoruz Dunga reis, o da bir şey değil mi? Son olarak da bize "Bir sonraki kupa için daha iyi hazırlanmaları gerekiyor" gibi, daha önce kimsenin aklına gelmemiş, çığır açan bir tavsiyede bulunmuş. Teşekkürler Dunga, bu kadar derin analiz ve eşsiz tavsiyelerinle futbol dünyasına kattığın her şey için... Biz de şimdi oturup beklentilerimizi yeniden düzenlemeye başlayalım bari. Belki bir dahaki sefere "beklentisiz şampiyon" oluruz, kim bilir!