Arkadaşlar, toplandık ama bu sefer topu direğe niye vurdu, ofsayt mıydı muhabbeti değil, daha derin mevzular var. Ya bu futbol dünyası bazen öyle bir şeye dönüşüyor ki, insan 'Yeter be!' demekten kendini alamıyor. Bildiğiniz gibi, Didier Deschamps diye bir hocamız var, Fransa'nın başında, dünya kupası falan kaldırmış, yani öyle çaycı Hüseyin değil. Ama gel gör ki, bu hafta onun adı öyle bir skandalla anıldı ki, duyduğunuzda kahveniz boğazınızda kalır, benden söylemesi.
Mesele ne mi? Efendim, birileri çıkmış, bizim Deschamps'ın rahmetli annesine dil uzatmış! Evet, yanlış duymadınız, rahmetli annesine! Şimdi ben bunu size nasıl açıklayayım, hangi futbol yorumuyla harmanlayayım bilmiyorum. Hani maçta itiş kakış olur, sert faul olur, hakeme 'kör' dersin, hadi neyse dersin, maçın tansiyonuna verirsin. Ama bir insanın vefat etmiş annesine laf uzatmak nedir Allah aşkına? Bu, 'Ne yaparsan yap, bu kadar alçalma' dediğimiz o kırmızı çizgiyi, hatta kırmızı denizi bile geçmiş.
E haliyle ortalık karıştı. Herkes 'Bu kadar da olmaz!' diye isyan etti. Zaten futbol yeterince gergin, rekabet var, hırs var eyvallah. Ama rekabet sahanın içinde kalmalı, topa girmeli, gerekirse rakibin bileğini yoklamalı (tabii sakatlamadan!). Gidip de kimsenin kutsalına, aile değerlerine hele ki ahirete intikal etmiş birine laf etmek, yani bu bildiğin 'insanlık dışı' bir hareket. Şimdi sorarım size, bu nasıl bir zihniyet? Futbol artık sadece goller, asistler değil, bir de bu tür 'ahlak diplomasisi' dersleriyle mi uğraşacak? Vallahi biz de yorulduk bu işlerden!