Bizim İsmail Hoca, nam-ı diğer İsmail Kartal, Topuk Yaylası’nda basının karşısına geçmiş, bildiğimiz 'Fenerbahçe ruhu' edebiyatıyla başlamış işe. Yok hücum futboluymuş, yok taraftar mutlu olacakmış, yok sahada efor basacaklarmış... Standart menü yani. Ama esas bomba, yani kendisinin 'bomba' diye yutturmaya çalıştığı açıklama, iki oyuncunun adını vermesiyle geldi. Dikkat dikkat, sıkı durun: İrfan Can Kahveci ve Jayden Oosterwolde bu sezon bizimleymiş! Vay be, kim tahmin edebilirdi ki sözleşmeli futbolcuların takımda kalacağını? Şaşkınlıktan küçük dilimi yutuyordum az kalsın.
Hoca hemen ardından 'tek hedef şampiyonluk' klişesini patlatıp, yorumcu eski futbolcu kardeşlerimize de seslenmiş, 'birlik olun' falan diye. Sanki bu topraklarda birlik olmak mümkünmüş gibi. Neyse, transfer çalışmalarına gelince... Hoca 'Dünya Kupası devam ediyor, oradan bazı hareketlenmeler olabilir' demiş. Şimdi kahveci abime soruyorum, bu açıklama hangi yıla ait? Dünya Kupası aylar önce bitti be hocam! Ya bize tarih bilgisini unutturdun ya da uzay-zaman sürekliliğinde bir gedik açtın. Bir de Diego Carlos varmış, kiralık gitmiş de notere falan gitmişler... Transfer işi bizde adli vaka gibi zaten. Yok '10+4 sağlıklı değil, 12+2 isteriz' serzenişleri de cabası, sanki kurallar hoca istedi diye değişiyor.
Tabii, kulübün başına 4. kez gelen İsmail Hoca, eski defterleri de açmış. 'Önceki dönemlerde hakkımızı yediler, bu sefer Aziz Başkan ve yönetim saha dışını halleder' demiş. Yani diyor ki, 'siz içeride çalın söyleyin, dışarıdaki işler bizde.' Aykut Kocaman için de 'çok severim, o gelseydi de mutlu olurdum' falan diye yüce gönüllü bir açıklama yapmış. E, biz de sana 'Fenerbahçe'nin evladı' deriz, olur biter. Bir de oğlu Emre Kartal'ı savunması var: 'Oğlum diye değil, liyakatli diye ekibime aldım.' Üniversite, İngiltere, antrenörlük lisansı... Bizim de kuzenin BESYO mezunu ama onu niye kimse yardımcılığa almıyor acaba? Sidiki Cherif için de '20 küsür milyon pahalı, ben bilemem' diyerek topu taca atmayı ihmal etmemiş. Hocam, biz de pahalı buluyoruz ama alan başkası, değil mi?
Son olarak taraftarlardan sabır ve destek beklemiş, '91. dakika golü atacak gibi destekleyin, bu sefer şampiyon olacağız' demiş. Geçmişteki İstanbulspor maçını hatırlatıp 'kaybettik ama alkışladılar' demesi, 'Kaybetsek bile bizi sevin' mesajı mıydı bilemedim. Ligin de çok çekişmeli olacağını öngörmüş, Galatasaray'ından Beşiktaş'ına, Trabzonspor'una selam çakmış. Ve milli takım jenerasyonuna bir sitem: 'Çeyrek final beklerdim, olmamalıydı!' E hocam, sen o kadar beklemişsin, bari biz de çeyrek finali görelim diyorduk, olmadı. Kısacası İsmail Hoca, Topuk Yaylası'nda hem geçmişi yâd etmiş, hem geleceğe dair temennilerini sıralamış, hem de birkaç 'sözleşmeli futbolcu kalacak' bombasıyla ortalığı kasıp kavurmuş! Seneye görüşürüz Fenerbahçe!