Muğlaspor, geçtiğimiz sezon sahada terini akıta akıta şampiyonluk kupasını kucakladı, adını 1. Lig'e yazdırdı. Herkes de sandı ki, 'oh be, şimdi yeni sezona sağlam kadroyla girerler, takımı güçlendirirler.' Ama bizim Muğlaspor, anlaşılan o ki, şampiyonluk coşkusunu biraz farklı yorumlamış. Kutlamaların ardından ilk icraat olarak, şampiyonluğun en önemli emekçilerinden iki orta saha oyuncusuna kapıyı göstermiş, hem de nazikçe!
Orta sahanın dinamosu Fatih Somuncu ve yeşil sahaların bir diğer çalışkan ismi Abdurrahman Canlı ile yollar ayrılmış. Kulüpten yapılan resmi açıklamalar da hep aynı ağızdan: 'Mücadelelerin, özverilerin ve değerli katkıların için teşekkür eder, kariyerinde başarılar dileriz.' E iyi güzel de, bu kadar teşekkürden sonra insan bir prim bekler, bir sözleşme bekler, değil mi? Meğer bizim Muğlaspor'da 'emeklerinize sağlık, ama artık siz başka kapıya' felsefesi işliyormuş.
Şimdi Fatih ve Abdurrahman düşünüyordur; 'Acaba 1. Lig'in havası bize yaramaz mı dediler, yoksa daha iyisini mi buldular?' Kim bilir, belki de yeni ligin zorlukları için 'hafif' kaldıklarını düşündüler. Ya da bizimkiler 'zam' deyince, Muğlaspor yönetimi de 'yol' demiş olabilir. Futbol bu, hiçbir teşekkür belgesi garantili bir sonraki maaşı ödemez. Umarız iki oyuncu da kariyerlerinde gerçekten 'başarılar' dilerler ve bu kez teşekkürden fazlasını alırlar. Ne diyelim, Muğlaspor da anlaşılan o ki, 'şampiyonluk primini' teşekkürle ödemeyi tercih etmiş!