Evet arkadaşlar, yılın o en umut dolu zamanı geldi çattı! Hani şu her sene 'Bu sene bizim senemiz!' diye başlayıp sonra 'Noldu lan yine?' diye bitirdiğimiz mevsimin provası, namı diğer 'sezon öncesi kampı'. Fenerbahçe'miz yine o malum Topuk Yaylası'na demir atmış durumda, Düzce'nin serin sularında (yani çimlerinde) ter döküyorlar. Ee, İsmail Kartal da dümeni yine eline almış, bakalım bu sefer dümen suya mı vuracak, şampiyonluğa mı?
Sabahın köründe başlamışlar işe. Önce salonlarda ağırlık, kuvvet, dayanıklılık falan filan... Bildiğin kas geliştirme seansları. Sanki geçen sezondan kalan tüm yorgunlukları ve stresleri kaslara yükleyip sıfırlayacaklarmış gibi. Sonra doğru sahaya. Orada koşu, ısınma, koordinasyon, pas çalışmaları... Yani topu rakip kaleye nasıl götürürüzün minik minik dersleri. En son da dar alanda hücum oyunları yapmışlar. Herhalde amaç, lig maçlarında rakip savunmayı sıkıştırınca 'Aha, top elimizde kaldı, şimdi ne yapacağız?' dememek.
Neyse, sabah seansı bitmiş, öğleden sonra 17.30'da bir daha çıkacaklarmış sahaya. Yani öyle yan gelip yatmak yok, Topuk Yaylası'nda tatil yapmaya gelmediler belli ki. Bu kadar antrenman, bu kadar kas, bu kadar umut... Bakalım bu sene Topuk Yaylası'nda dökülen terler, şampiyonluk kupasını kaldıracak kuvveti verecek mi? Onu da sezon sonunda yine aynı kahvede, elimizde çayla, ya 'helal olsun' derken ya da 'keşke Topuk Yaylası'nda daha çok koşsalardı' diye söylenirken konuşuruz artık. Şimdilik umudumuzu tazeleyelim bakalım!