Arkadaşlar, bu 2026 Dünya Kupası da amma enteresan başladı ha! 48 takımla "Herhalde kimse erkenden elenmez, en azından bir iki maç bakarsın" diye düşünürken, bazı arkadaşlar sağ olsun, bu "erken veda" işini resmen gelenek haline getirdi. Hani derler ya, "Bizim için katılım önemliydi," vallahi öyle oldu. Haiti ve bizim Milliler'in ardından, şimdi de Tunus, bavulunu toplayıp eve dönenler kervanına katıldı. Sanki gol atma değil de, "en hızlı nasıl elenilir" turnuvası var gibi bir durum söz konusu.
Haiti, bu erken vedanın öncüsü, bayraktarı oldu. İskoçya'dan bir, Brezilya'dan üç yedi mi, "Tamamdır, bizim için bu kadar" dedi. Karayip ruhu sahaya yansıyamadı pek, daha ilk haftadan havlu attılar. Sonra baktık, bizim Ay-Yıldızlılar da boş durmamış. Avustralya'ya iki, Paraguay'a bir derken, bir de baktık ki matematiksel olarak bile, o kadar uğraşsak da, topu topu üç puana ulaşma ihtimalimiz yok. Yani anlayacağınız, "ABD'yi yensek de nafile" noktasına geldik. Millilerimiz sanki Dünya Kupası'na değil de, "nasıl elenilir" seminerine gelmiş gibi bir performans sergiledi, ne diyelim, canları sağ olsun.
Ve işte o üçüncü takım: Tunus! Arkadaşlar, Tunus da bu "ben de varım" diyerek veda kervanına katılan son halka oldu. İsveç'ten beş, Japonya'dan dört yedi mi, "Allah bereket versin, bu kadar yeter" deyip onlar da havlu attılar. Şimdi son maçlarını Hollanda'yla "prestij" için oynayacaklar diyorlar ama prestige derken, "Acaba maçı 3'ten az farkla bitirebilir miyiz?" prestiji mi acaba diye düşündürmüyor değil. Yani bu gidişle, turnuva daha başlamadan, evde televizyon karşısında çekirdek çitleyerek maç izleyen taraftar sayımız, sahada top koşturan takımlarımızın sayısını geçecek gibi duruyor. Hadi bakalım, hayırlı tatiller herkese!