Arkadaşlar, malumunuz, Dünya Kupası hayallerimiz yine bir başka bahara kaldı... Daha doğrusu, başka bir gezegene diyelim, zira bu seferki vedamız Paraguay'a 1-0 yenilerek oldu. 'Ne var bunda?' demeyin, var efendim var! Karşı taraf maçın ikinci yarısının tamamını 10 kişi oynadı, evet doğru duydunuz, ON KİŞİ! Resmen 'bir eksik' taktikle bizi turnuvanın dışına ittiler. Dünya basını da bu duruma şaşkınlık içinde, 'Nasıl olur da 10 kişiye yenilirler?' diye manşetler atıp duruyor. Sanki ilk kez başımıza geliyor da, biz de bilmiyoruz. Halbuki bizde bu dramların filmi çekilir, Oscar'a aday gösterilir.
Marca gazetesi bile dayanamamış, 'Arda Güler ve Kenan Yıldız bile kurtaramadı!' diye yazmış. Valla Marca, biz de şaşırdık bak şimdi. Hani bu çocuklar bizim 'altın jenerasyon'umuzdu, 'geleceğimiz'di... Gel gör ki, Paraguay'ın daha maçın başında, ilk iki dakikada attığı gollü 'inancı', bizimkilerin o altın ayaklarından daha parlak çıktı. Adamlar golü atıp kendi sahalarına çekildi, üç puanı cebe indirdi, biz de cebimizdeki Dünya Kupası biletini cebimizden çıkarıp, 'Neyse, bir dahaki sefere...' mırıldanmalarıyla kaldık.
La Gazzetta dello Sport ağlamış resmen, 'Türkiye, Dünya Kupası'na, Amerika'ya ve genç altın neslin zafer hayallerine veda ediyor. Gözyaşları içinde elendiler' diye... Gözyaşı mı? Biz artık kuruttuk o yaşları, hatta göz pınarlarımız mizah pınarına dönüştü. Tuttosport da Montella'nın büyük hayal kırıklığından bahsetmiş. Eh, adamcağızın da işi zor. Avustralya'ya yenildik, eyvallah. Ama 10 kişilik Paraguay'a yenilince, 'hocam, siz ne yaptınız?' diye sormazlar mı adama? Sormuşlar belli ki, dünya da sormuş. Biz ise sadece omuz silkip, 'Yapacak bir şey yok, bu da bizim kaderimiz' diyoruz. Sonuçta dram bitse, biz ne hakkında konuşuruz kahvehanede?