Ya arkadaş, daha 2026 Dünya Kupası serüveni başlıyor diye sevinirken, bizim Milli Takım çıktı sahneye, Avustralya'dan 2-0'lık bir 'Merhaba!' tokadı yedi. Eh, bizim millet de malum, hemen klavyelerin başına çöküp mangalda kül bırakmadı, adeta sezonun ilk 'istifa' sesleri Avustralya semalarından duyuldu. Tam bu kritik anda, sahneye kim çıksın? Megastar Tarkan! Hani o 'Bir oluruz yolunda' diye bizi 2002'de coşturan abimiz... Sosyal medyadan dört paragraflık bir manifesto yayınlamış, 'Bu ne hız ya, hemen mi yüklendiniz?' dercesine, bizim tez canlı taraftara biraz ayar vermeye çalışmış.
Tarkan diyor ki, 'Yahu bu çocuklar sahaya çıktığında omzunda sadece forma değil, koca bir ülkenin beklentisi, stresi var. Hemen ilk maçtan böyle eleştiri bombardımanına tutmak olur mu?' Haklı tabii, sanki maç kaybedince evdeki ekmek kesildi herkesin. Adamlar robot değil neticede. Kendisi de inanıyormuş, bizim çocukların ve teknik ekibin elinden gelenin en iyisini yaptığını. Ne diyelim, Tarkan abinin inancı tamamsa bize de 'amin' demek düşer herhalde, yoksa o 2-0 skor tahtasına kendiliğinden gelmedi sanki.
Megastar'ın reçetesi ise net: 'Daha yolun başındayken eleştiriyle motivasyonlarını kırmak yerine, 2002'deki gibi 'bir olalım' dediğimiz gibi gerçekten bir olalım.' Ne güzel demiş, sanki o bir olma hali 2-0'lık Avustralya mağlubiyetinden sonra çat diye gerçekleşirmiş gibi. Bir de üstüne eklemiş: 'Sonuç ne olursa olsun destek en çok zor zamanlarda anlam kazanır. Kazansalar da kaybetseler de koşulsuz yanlarında duralım ve gurur duyalım.' Tarkan abi, bizim millet galibiyette bile kusur bulur, sen 'kaybetseler de gurur duyalım' diyorsun... Biraz zor o işler buralarda, ama niyetin temiz, ona lafımız yok. Bakalım bu Megastar fermanı, klavye kahramanlarını ne kadar sakinleştirecek, hep beraber göreceğiz!