Arkadaşlar, hani 'duvara çarptık' denir ya, biz Avustralya maçında duvara çarpmakla kalmadık, o duvarın üzerinde kanguruların bize 'höh' dediğini de duyar gibi olduk! 2026 Dünya Kupası D Grubu'ndaki ilk maçımızda Avustralya'ya 2-0 yenilerek turnuvaya öyle bir başlangıç yaptık ki, sanki 'Bizi neden çağırdınız?' der gibiydik. Nestory Irankunda ve Connor Metcalfe diye, futbol ansiklopedisinde adını zor bulacağımız iki kardeşimiz, kalelerimize yol bulmayı başardı. Eh, olsun, ilk maçtan 'büyük sürpriz' yapmayalım dedik herhalde, geleneklere bağlılık önemli!
Vancouver'daki BC Place Stadı'nda oynanan bu 'unutulmaz' müsabakada, ilk yarıyı 1-0 geride kapattık. Hocamız Montella, ikinci yarıya Barış Alper'i çıkarıp Kenan Yıldız'ı soktu da, sanki Barış Alper'i değil de maçı oyundan almış gibi olduk. Tribünlerde Gençlik ve Spor Bakanımız, TFF Başkanımız ve hatta FIFA Başkanı Infantino bile vardı; muhtemelen 'Türkiye'nin 24 yıl sonra döndüğü Dünya Kupası maçında bu neyin nesi?' diye şaşkınlıkla birbirlerine bakmışlardır. Hatta maçta iki kez su molası verildi ki, eminim oyuncularımız suyu yudumlarken, 'Acaba gol atmayı nasıl unuttuk?' diye düşünmüşlerdir. Direkten dönen şutlarımız, kalecinin kucağında eriyen toplarımız... Klasik bizim maç!
Yahu 24 yıl bekledik bu Dünya Kupası'nı, ilk maçta böyle bir 'sıfır çekme' performansı göstermek de ne bileyim... Bizim taraftarlar tribünleri kırmızı-beyaza boyamış, 52 bin kişi 'Hadi Türkiye!' diye yırtınmış ama anlaşılan bizimkilerin kulakları ya kapalıydı ya da 'Avustralya'da deniz var mı?' diye etrafa bakınıyorlardı. Barış Alper Yılmaz, 2002 Dünya Kupası'nın efsanevi mohawk saç stiliyle sahaya çıkmış. Bravo Barış! Modaya yön verdin. Ama keşke biraz da toplara yön verseydik, değil mi? Neyse, Dünya Kupası'na fıkra gibi bir başlangıç yaptık, artık kalan maçlarda 'Kanguru gibi zıplayıp' kendimize gelmemiz lazım. Yoksa bu gruptan çıkmak için matematiksel mucizelere kalırız, onu da ben açıklayamam artık!