Arkadaşlar, size 2006 Dünya Kupası'nı anlatsam, aklınıza ilk ne gelir? İtalya'nın şampiyonluğu mu, yoksa... Hadi itiraf edelim, o meşhur kafa! Almanya'da düzenlenen bu turnuva, Zinedine Zidane'ın, kariyerini bir boks ringi finali gibi bitirmesiyle tarihe geçti. Finalde Fransa ile İtalya kapışıyor, maç uzatmalara gidiyor ve bir anda Zidane, bildiğiniz Materazzi'ye 'selamünaleyküm' der gibi bir kafa atıyor. Hakem de haliyle 'hayırdır birader' deyip kırmızıyı basıyor. Yani Zidane, futbola öyle bir veda etti ki, kupanın yanından geçerken bile 'seni almayayım, benim işim var' der gibiydi. Hakikaten, bir efsanenin en akılda kalan vedası belki de buydu.
Tabii o kafa vuruşu herkesin dilindeyken, kimileri de sahada futbol oynamaya devam ediyordu. Mesela İtalya! Zinedine abimizin kırmızı kart görmesinin ardından penaltılara giden finalde Fransa'yı 5-3 devirip dördüncü kez dünya şampiyonu oldular. Yani Zidane'ın veda gösterisi, İtalyanların kupa sevincini bile gölgede bıraktı, düşünsenize! Gianluigi Buffon kalesinde devleşmiş, turnuva boyunca sadece iki gol yemiş, adeta kaleye duvar örmüştü. Hani bazen dersin ya, 'takım top oynamıyor ama kaleci tutuyor' diye, işte o hesap.
Bu arada, bizim Brezilyalı Ronaldo da boş durmamış, Almanya'da attığı 3 golle toplamda 15 Dünya Kupası golüne ulaşarak Gerd Müller'in rekorunu tarihe gömmüş. Yani 'fenomen' lakabını hak etmiş, bayağı bir gol açlığı varmış adamda! Bir de ev sahibi Almanya'dan Miroslav Klose var, turnuvanın gol kralı olmuş 5 golle. Hani derler ya, 'kendi evinde horoz ötmezse, gol kralı da olmaz' diye, Klose de bu atasözünü doğrulamış oldu. Toplam 64 maçta 147 gol atılmış, yani maç başına 2.3 gol. Çok mu az mı, orası size kalmış artık.